Niniejszy artykuł przedstawia szczegółową analizę sprawy sądowej dotyczącej nierozliczonej dostawy materiałów budowlanych, w szczególności kostki brukowej i krawężników. Spór obejmuje kwestie związane z realizacją zamówienia, wystawianiem faktur, potrąceniami oraz interpretacją dowodów przez sąd.
Zlecenie i pierwsze rozliczenia
Wiosną 2022 roku, w ramach współpracy handlowej, powód (spółka z o.o. w K.) zamówił u pozwanego (spółki akcyjnej w P.) 2 kostki brukowej „Behaton 8” w kolorze szarym oraz 550 sztuk krawężników o wymiarach 15×30×100 cm w kolorze szarym. Zamówienie to było realizowane na potrzeby inwestycji w M. przy ul. (...), której inwestorem była spółka (...) z o.o. Pozwany wystawił na rzecz powoda fakturę pro forma nr (...) na kwotę 65.175,44 zł netto. Faktura ta została opłacona przez inwestora, a zapłacona kwota została następnie potrącona z należnego powodowi wynagrodzenia jako koszt dostawy materiałów.
W dniu 27 maja 2022 roku pozwany wystawił na rzecz powoda fakturę VAT nr (...) na kwotę 65.175,44 zł netto (80.165,79 zł brutto), dokumentującą dostawę towarów. Dostawy te były realizowane partiami z magazynu pozwanego w G., a następnie z magazynu w G., z uwagi na brak odpowiedniej ilości materiału na składzie w G. w momencie składania zamówienia. Łącznie w okresie od 24 maja do 7 października 2022 roku miały miejsce liczne dostawy, udokumentowane serią dokumentów WZ. Przesunięcie towaru pomiędzy magazynami zostało udokumentowane dokumentem (...), potwierdzającym przerzut międzymagazynowy.
Pojawienie się kolejnego zamówienia i sporu
Powód wskazał, że w złożonej telefonicznie dyspozycji realizacji dostawy towaru we wrześniu 2022 roku, pozostawał w przekonaniu, iż dotyczy ona zamówienia objętego i opłaconego fakturą pro forma nr (...). Pozwany potraktował jednak to zlecenie jako nowe zamówienie, a zamówienie wynikające z opłaconej faktury pro forma nie zostało zrealizowane. W konsekwencji, pozwany wystawił na rzecz powoda fakturę VAT nr (...) z dnia 21 października 2022 r. na kwotę 84.887,26 zł tytułem dostaw zrealizowanych we wrześniu 2022 roku. Następnie pozwany wystawił również fakturę VAT nr (...) do uprzednio rozliczonej faktury pro forma, powołując się na fakt wydania towaru na podstawie dokumentu WZ nr (...) z dnia 27 maja 2022 roku.
Pomimo wezwania pozwanego do wykonania umowy poprzez dostawę towaru objętego fakturą pro forma nr (...), pozwany nie wywiązał się ze zobowiązania. W odpowiedzi na pozew, pozwany wniósł o odrzucenie pozwu, argumentując, że w związku z nieuregulowaniem przez powoda zobowiązania wynikającego z faktury VAT nr (...) wniósł pozew do Sądu Rejonowego w Płocku (sygn. akt V GC 812/23), który został rozpatrzony na korzyść pozwanego. Pozwany podniósł również, że faktury VAT nr (...) nie dotyczyły tego samego zamówienia, a zakres przedmiotu dostaw wynikający z tych faktur nie jest tożsamy.
Stanowisko powoda i dalsze działania prawne
W piśmie procesowym z dnia 19 kwietnia 2025 roku powód podtrzymał swoje stanowisko, wskazując, że w niniejszej sprawie nie zachodzi powaga rzeczy osądzonej. Powództwo dotyczy niezrealizowania przez pozwanego dostawy towarów określonych w opłaconej fakturze proforma nr (...) z dnia 13 maja 2022 roku, do której następnie pozwany wystawił fakturę VAT nr (...). Faktura VAT nr (...) została powodowi udostępniona dopiero 26 lutego 2024 roku, po wielokrotnych interwencjach dotyczących rozliczenia wpłaty wynikającej z faktury proforma nr (...).
Pozwem złożonym w dniu 3 kwietnia 2023 roku (...) spółka akcyjna P. wniosła o zasądzenie od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. kwoty 19.959,48 zł oraz kosztów procesu. W prawomocnym wyroku zaocznym z dnia 21 grudnia 2023 roku Sąd Rejonowy w Płocku umorzył postępowanie w zakresie żądania zapłaty kwoty 15.540,36 zł, zasądził od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na rzecz (...) spółki akcyjnej kwotę 6.015,83 zł z odsetkami, a w pozostałej części oddalił powództwo. Zasądził również koszty procesu od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K.
Próby polubownego rozwiązania sporu i dalsze kroki sądowe
Pismem z dnia 18 kwietnia 2024 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. wezwała (...) spółkę akcyjną do zapłaty kwoty 80.165,79 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Następnie miały miejsce kolejne pisma i wezwania stron, mające na celu wyjaśnienie spornych kwestii.
W ramach postępowania sądowego, Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie częściowo zgodnych twierdzeń stron oraz dowodów z akt innej sprawy sądowej (sygn. akt 812/23). Sąd ocenił zeznania świadków, uznając za wiarygodne zeznania świadków E. K., K. P., W. W. oraz R. W. Zeznania powoda M. M. zostały uznane za wiarygodne jedynie w części, w której korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym. Sąd odmówił wiarygodności zeznaniom powoda w zakresie, w jakim były niespójne z innymi dowodami, w tym z jego własnymi pismami procesowymi.
Podsumowanie ustaleń sądowych
W przedmiotowej sprawie powód żądał zwrotu pieniędzy za niedostarczony przez pozwaną spółkę towar z faktury pro formy nr (...). Twierdził, że za ten sam towar zapłacił dwukrotnie. Sąd, analizując materiał dowodowy, w tym dokumenty dostaw, faktury i zeznania świadków, doszedł do wniosków dotyczących przebiegu transakcji i rozliczeń między stronami. Kwestia tego, czy doszło do podwójnej zapłaty za ten sam towar, stanowiła kluczowy element sporu.
Najlepsza technika sprzedaży w branży budowlanej, dzięki której zawsze dostaniesz to, czego potrz...
tags: #inwentaryzuja #kostke #na #zlecenie #sadu