Mobbing w miejscu pracy to zjawisko, które niestety dotyka coraz większą liczbę pracowników. Jest to forma psychicznego lub fizycznego nękania, która może mieć poważne konsekwencje zarówno dla ofiar, jak i dla całej organizacji. Mobbing może prowadzić do utraty zdrowia psychicznego, obniżenia efektywności pracy, a nawet do odejścia wartościowych pracowników. W artykule omówimy, czym jest mobbing, jak go rozpoznać i jakie kroki podjąć, aby skutecznie z nim walczyć.
Czym jest mobbing?
Mobbing to systematyczne, długotrwałe nękanie i zastraszanie pracownika przez jednego lub kilku współpracowników lub przełożonych. Według prawa pracy, mobbing to działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu, które wywołują u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, a także mające na celu poniżenie, ośmieszenie, izolowanie lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników. Mobbing może przybierać różne formy, takie jak psychiczne, fizyczne czy ekonomiczne nękanie. Przykłady zachowań mobbingowych to m.in. wyśmiewanie, ignorowanie, obgadywanie, niesprawiedliwe ocenianie pracy, czy zlecanie zadań niemożliwych do wykonania.
Definicja mobbingu została określona w Kodeksie pracy w art. 943 § 2: „Mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników”.
Zatem cechy charakterystyczne mobbingu to:
- Celowość: działania mobbingowe nie są przypadkowe, lecz mają na celu wyrządzenie krzywdy pracownikowi.
- Systematyczność: mobbing nie jest jednorazowym zdarzeniem, lecz powtarza się regularnie, przez dłuższy czas.
- Dążenie do poniżenia pracownika: mobberzy stosują różne techniki, aby poniżyć, ośmieszyć lub izolować swoją ofiarę.
- Negatywne skutki dla pracownika: mobbing może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia psychicznego i fizycznego ofiary, a także dla jej kariery zawodowej.

Jak odróżnić zachowania mobbingowe od tych niewłaściwych?
Należy pamiętać, że mobbing w miejscu pracy może występować nie tylko na linii pracodawca - pracownik, lecz także w relacjach przełożony - pracownik czy pracownik - pracownik. Może także pojawiać się ze strony pracownika na przełożonym lub pracodawcy, o czym często się zapomina. Jednak nie każde negatywne czy niewłaściwe zachowanie w stosunku do pracownika można określić mianem mobbingu. Aby tak było, muszą zostać spełnione cechy wymienione powyżej. Nie każde złe zachowanie pracodawcy to mobbing - stanowisko SN.
Sąd Najwyższy w wyroku z 14 lutego 2024 roku (sygn. akt II PSK 11/23) oddalił skargę kasacyjną pracownicy, która domagała się odszkodowania i zadośćuczynienia w związku z mobbingiem w miejscu pracy. Sprawa dotyczyła kobiety, która twierdziła, że była ofiarą mobbingu ze strony pracodawcy. Miał on polegać na nakładaniu i cofaniu kar porządkowych, krzyczeniu, zmianie sprzętu komputerowego, braku informowania o urlopach, przeniesieniu do gorszego pomieszczenia roboczego, lekceważeniu wniosków, nieuzasadnionej krytyce, spiętrzaniu zadań i sugerowaniu zwolnienia. Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił powództwo, a Sąd Najwyższy podtrzymał tę decyzję.
Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uznał, że samo poczucie pracownika, iż jest ofiarą mobbingu, nie jest wystarczającą podstawą do jego stwierdzenia oraz że nie każde naruszenie przez pracodawcę obowiązków wobec pracownika jest równoznaczne z mobbingiem. Według SN w tej sprawie działania pracodawcy nie nosiły znamion nękania, zastraszania, chęci dokuczenia czy poniżenia pracownicy, a krytyka i kontrola z jego strony oraz wydawanie zgodnych z prawem poleceń służbowych nie stanowią mobbingu. Tym samym zły stan zdrowia pracownicy nie mógł być nim spowodowany mobbingiem, gdyż nie zostały spełnione jego przesłanki. Odrzucając skargę kasacyjną, SN wskazał, że brak opinii biegłego lekarza nie uzasadnia uchylenia wyroku, gdyż nie miał on wpływu na jego treść.
Orzeczenie Sądu Najwyższego pokazuje, że dla uznania mobbingu konieczne jest spełnienie określonych przesłanek. Samo subiektywne odczucie pracownika nie jest wystarczające. Sąd musi ocenić obiektywnie charakter zachowań pracodawcy i ich wpływ na pracownika.
Zdecydowanie nie każdy konflikt w miejscu pracy kwalifikuje się jako mobbing. Konflikty są naturalnym elementem dynamiki zespołowej i mogą wynikać z różnic osobowościowych, nieporozumień czy konkurencji zawodowej. Mobbing natomiast charakteryzuje się asymetrią sił, systematycznością działań wymierzonych przeciwko konkretnej osobie oraz brakiem uzasadnienia merytorycznego dla tych działań.

Rodzaje mobbingu
Mobbing w miejscu pracy może przybierać różne formy, które często trudno jednoznacznie rozpoznać. Do najczęściej spotykanych rodzajów mobbingu należą:
1. Mobbing pionowy (wertykalny):
- Górny (downward bullying): To najczęściej spotykana forma, gdzie przełożony nęka podwładnego. Może to obejmować wyznaczanie nierealistycznych zadań, ciągłe krytykowanie, ośmieszanie przed zespołem, czy grożenie zwolnieniem.
- Dolny (upward bullying): Rzadziej spotykana forma, w której podwładni nękają przełożonego. Może to obejmować sabotowanie decyzji przełożonego, rozpuszczanie plotek na jego temat czy celowe unikanie wykonywania poleceń.
2. Mobbing poziomy (horyzontalny):
Nękanie przez współpracowników na tym samym poziomie hierarchii organizacyjnej. Przykłady to izolowanie ofiary od reszty zespołu, wykluczanie z ważnych spotkań, rozpuszczanie plotek, czy celowe utrudnianie pracy.
3. Mobbing grupowy:
Forma mobbingu, w której grupa pracowników nęka jednego pracownika. Może to obejmować zarówno działania fizyczne, jak i psychiczne, takie jak ignorowanie, wyśmiewanie, czy wykluczanie z grupy.
4. Mobbing zewnętrzny:
Nękanie pracownika przez osoby spoza firmy, takie jak klienci, dostawcy czy partnerzy biznesowi. Pracodawca ma obowiązek chronić swoich pracowników także przed tego typu działaniami.
5. Inne formy:
Może to obejmować rozsyłanie obraźliwych wiadomości, publikowanie kompromitujących materiałów czy szerzenie fałszywych informacji na temat ofiary.
Każda z tych form mobbingu ma swoje specyficzne cechy, ale łączy je jedno: wywołują u ofiary stres, poczucie bezsilności i zaniżoną samoocenę. Rozpoznanie rodzaju mobbingu jest kluczowe dla podjęcia odpowiednich działań i skutecznego przeciwdziałania nękaniu w miejscu pracy.
Ekspert radzi: jak się bronić przed mobbingiem? Radio Katowice, 5.11.2018, cz.1.
Skutki mobbingu
Mobbing ma destrukcyjny wpływ na zdrowie psychiczne i fizyczne ofiar. Ofiary mobbingu często cierpią na depresję, lęki, a nawet myśli samobójcze. Mogą także doświadczać problemów somatycznych, takich jak bóle głowy, problemy żołądkowe czy choroby serca. W kontekście zawodowym, mobbing prowadzi do obniżenia motywacji i efektywności pracy, a także zwiększa ryzyko popełniania błędów. Z punktu widzenia organizacji, mobbing negatywnie wpływa na atmosferę w zespole, co może prowadzić do zwiększonej rotacji pracowników, a w konsekwencji do strat finansowych. Długotrwały mobbing może także zniszczyć reputację firmy, co utrudnia pozyskiwanie nowych pracowników i klientów.
Dla osób doświadczających skutków psychologicznych mobbingu kluczowe jest uzyskanie profesjonalnego wsparcia psychologicznego lub psychiatrycznego. Równie ważne jest budowanie sieci wsparcia społecznego - rozmowy z zaufanymi osobami, członkami rodziny czy przyjaciółmi.
Jak rozpoznać mobbing?
Rozpoznanie mobbingu nie zawsze jest łatwe, ponieważ może być on mylony z innymi konfliktami w pracy. Istnieją jednak pewne sygnały i symptomy, które mogą wskazywać na mobbing. Przede wszystkim, mobbing charakteryzuje się systematycznym i długotrwałym nękaniem. Ofiary często odczuwają ciągły stres i lęk przed pójściem do pracy. Inne wskaźniki mobbingu to m.in. wyraźne pogorszenie wyników pracy, unikanie kontaktu z nękającymi osobami, a także wycofywanie się z życia społecznego w pracy.
Ważne jest, aby różnić mobbing od zwykłych nieporozumień i konfliktów, które mogą zdarzyć się w każdej organizacji. Mobbing ma na celu poniżenie i wyeliminowanie ofiary, podczas gdy konflikty mogą wynikać z różnic w poglądach czy charakterach.
Kluczowe w tej definicji są określenia "uporczywe" i "długotrwałe", które wskazują, że pojedyncze incydenty, nawet nieprzyjemne, nie stanowią jeszcze mobbingu. Działania mobbingowe muszą mieć charakter systematyczny i rozciągnięty w czasie. Warto podkreślić, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, dla uznania określonych zachowań za mobbing nie jest wymagane, aby działania pracodawcy były ukierunkowane na osiągnięcie celu mobbingowego. Mobbing może przybierać różne formy, od subtelnych po jawne przejawy nękania.
Warto zauważyć, że zachowania mobbingowe często eskalują z czasem, począwszy od drobnych złośliwości, aż po poważne akty nękania. Nieumiejętne zarządzanie to najczęściej wynik braku kompetencji kierowniczych, a nie celowe działanie mające na celu wyrządzenie krzywdy pracownikowi. Po pierwsze, selektywność działań - gdy negatywne zachowania są kierowane konsekwentnie wobec tych samych osób. Po drugie, powtarzalność - gdy nieprzyjemne sytuacje nie są pojedynczymi incydentami, ale powtarzają się regularnie. Po trzecie, brak merytorycznego uzasadnienia dla krytyki czy negatywnych konsekwencji.
Co robić, jeśli jesteś ofiarą mobbingu?
Jeśli jesteś ofiarą mobbingu, ważne jest, aby nie pozostawać biernym. Oto kroki, które warto podjąć:
- Dokumentowanie incydentów: Zapisuj wszystkie przypadki mobbingu, w tym daty, godziny, miejsca oraz szczegółowy opis sytuacji. Dokumentowanie przypadków mobbingu jest kluczowe dla skutecznego dochodzenia swoich praw.
- Szukanie wsparcia: Porozmawiaj z zaufanymi współpracownikami, którzy mogą być świadkami incydentów. Możesz także zwrócić się do przełożonego, działu HR lub związków zawodowych. Osoba doświadczająca mobbingu ma kilka możliwości działania. W pierwszej kolejności warto rozważyć rozwiązanie problemu wewnątrz organizacji - zgłosić sytuację do przełożonego wyższego szczebla, działu HR lub pełnomocnika ds.
- Zgłaszanie mobbingu: Jeśli rozmowa z przełożonym lub działem HR nie przyniesie rezultatów, zgłoś mobbing na piśmie, zachowując kopię dokumentu dla siebie. W przypadku braku reakcji ze strony pracodawcy, możesz skorzystać z pomocy prawnej.
- Pomoc prawna i psychologiczna: Skonsultuj się z prawnikiem specjalizującym się w prawie pracy, aby dowiedzieć się o swoich prawach i możliwościach prawnych. Warto także skorzystać z pomocy psychologa lub terapeuty, aby poradzić sobie z emocjonalnymi skutkami mobbingu. W skomplikowanych sprawach dotyczących mobbingu warto skorzystać z profesjonalnej pomocy prawnej.
Jeśli istnieją podejrzenia, że dochodzi do mobbingu, nie wolno tego lekceważyć. Oto kilka kroków, które można podjąć:
- Dokumentowanie zdarzenia: zapisanie daty, godziny i przebieg zdarzeń mobbingowych.
- Zgłoszenie sprawy pracodawcy: można złożyć pisemne skargi na mobbing do swojego przełożonego lub do działu kadr.
- Kontakt z Państwową Inspekcją Pracy: PIP może przeprowadzić kontrolę w miejscu pracy i ukarać pracodawcę, jeśli stwierdzi naruszenia prawa.
- Pomoc prawna: można skorzystać z porady prawnika specjalizującego się w prawie pracy.
Szukając pomocy dla ofiar mobbingu, można zwrócić się do różnych organizacji, które pomagają w takich sytuacjach:
- Helsińska Fundacja Praw Człowieka
- Krajowe Stowarzyszenie Antymobbingowe
- Ogólnopolskie Stowarzyszenie Antymobbingowe OSA
- Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego
Jak zapobiegać mobbingowi w miejscu pracy?
Zapobieganie mobbingowi to zadanie zarówno dla pracodawców, jak i pracowników. Oto kilka kroków, które mogą pomóc w tworzeniu zdrowego środowiska pracy:
- Wprowadzenie polityki antymobbingowej: Pracodawcy powinni opracować i wdrożyć jasne zasady dotyczące mobbingu, które będą znane wszystkim pracownikom.
- Szkolenia i warsztaty: Regularne szkolenia dla pracowników i kadry zarządzającej na temat mobbingu, jego skutków oraz sposobów radzenia sobie z nim.
- Tworzenie zdrowej kultury organizacyjnej: Promowanie wartości takich jak szacunek, współpraca i otwartość na różnorodność. Zachęcanie do zgłaszania wszelkich przypadków nękania bez obawy o reperkusje.
- Monitorowanie atmosfery pracy: Regularne ankiety i rozmowy z pracownikami mogą pomóc w identyfikacji problemów zanim eskalują do poziomu mobbingu.
Skuteczne zapobieganie mobbingowi wymaga kompleksowego podejścia i zaangażowania ze strony kierownictwa. Powołanie wewnętrznej komisji antymobbingowej lub zaufanego pełnomocnika ds. Regularne badanie atmosfery w zespołach, np. Kluczowe znaczenie ma budowanie kultury organizacyjnej opartej na szacunku, transparentności i otwartej komunikacji.

Tak, nieumiejętne zarządzanie może z czasem przekształcić się w mobbing, szczególnie gdy menedżer zaczyna personalizować konflikty lub obwiniać konkretnych pracowników za własne niepowodzenia. Organizacje powinny monitorować styl zarządzania kadry kierowniczej i inwestować w rozwój kompetencji przywódczych. Regularne szkolenia i mentoring dla menedżerów mogą pomóc w identyfikacji i eliminacji zachowań, które mogłyby przerodzić się w mobbing. Warto również wprowadzić system regularnej oceny przełożonych przez podwładnych (tzw. 360 stopni).
Prawne aspekty mobbingu w Polsce
W Polsce, przepisy prawne dotyczące mobbingu są zawarte w Kodeksie pracy. Pracodawca ma obowiązek przeciwdziałać mobbingowi i jest odpowiedzialny za skutki mobbingu wobec pracowników. Ofiary mobbingu mogą domagać się odszkodowania za poniesione straty oraz zadośćuczynienia za doznane krzywdy. Procedura zgłaszania mobbingu zwykle zaczyna się od zgłoszenia go do przełożonego lub działu HR. Jeśli to nie przynosi rezultatów, można skierować sprawę do sądu pracy. Warto skonsultować się z prawnikiem, aby dowiedzieć się, jakie kroki podjąć i jakie dowody będą potrzebne w przypadku procesu sądowego.
Pracodawca, który dopuścił do mobbingu w swoim przedsiębiorstwie, musi liczyć się z poważnymi konsekwencjami prawnymi i finansowymi. Zgodnie z art. 943 § 3 Kodeksu pracy, pracownik, u którego mobbing wywołał rozstrój zdrowia, może dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Pracownik, który rozwiązał umowę o pracę wskutek mobbingu, ma prawo dochodzić od pracodawcy odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Dodatkowo, w przypadku uszczerbku na zdrowiu (np. zaburzeń lękowych, depresji, zespołu stresu pourazowego, wypalenia zawodowego) pracownik może dochodzić od pracodawcy odszkodowania uzupełniającego.
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141 z późn. zm.).
Orzecznictwo Sądu Najwyższego, m.in. wyrok z 14 lutego 2024 roku (sygn. akt II PSK 11/23).
tags: #zawyzone #wymagania #to #mobbing

