Utrzymanie stabilnego poziomu cen jest jednym z głównych zadań polityki pieniężnej, a zatrudnienie stanowi ważny aspekt wpływający na kształtowanie się cen. Zrozumienie sytuacji na rynku pracy jest kluczowe dla stabilności gospodarczej.
Kiedy miejsc pracy jest więcej niż osób gotowych ją podjąć, obserwujemy szybszy wzrost cen. Wynika to zarówno z większego popytu na towary i usługi, jak i z konieczności oferowania przez firmy wyższych płac w celu przyciągnięcia pracowników. Część tych dodatkowych kosztów jest następnie przenoszona na konsumentów. Z drugiej strony, gdy ludzie zaczynają tracić pracę, zmniejsza się ilość pieniędzy w obiegu, co prowadzi do spadku spożycia.
Nie tylko liczba zatrudnionych ma znaczenie, ale również jakość pracy. Łatwość znalezienia i utrzymania dobrej pracy zależy w dużej mierze od polityki krajowej. Jednakże, stabilność cen również sprzyja tworzeniu miejsc pracy, ponieważ ułatwia firmom i konsumentom planowanie inwestycji, co w konsekwencji prowadzi do wzrostu dobrobytu gospodarczego.
Polityka pieniężna może również wspierać zatrudnienie. W przypadku pogorszenia się sytuacji gospodarczej i spadku inflacji, bank centralny może obniżyć stopy procentowe, co prowadzi do potanienia kredytów dla gospodarstw domowych i firm. To z kolei pobudza spożycie i inwestycje, pomagając ustabilizować inflację, chronić istniejące miejsca pracy i wspierać tworzenie nowych.
Zatrudnienie cudzoziemców w Polsce
Przedsiębiorcy w Polsce, którzy chcą zatrudnić cudzoziemca spoza UE, EOG lub Szwajcarii, muszą uzyskać zezwolenie na pracę. Zezwolenie typu A jest wydawane dla cudzoziemca wykonującego pracę na terytorium Polski na podstawie umowy z podmiotem posiadającym siedzibę, miejsce zamieszkania lub oddział na terytorium Polski. Cudzoziemiec nie może rozpocząć pracy bez ważnego zezwolenia.
Proces składania wniosku o zezwolenie na pracę może odbywać się elektronicznie za pośrednictwem platformy internetowej urzędu wojewódzkiego. Wniosek zawiera dane pracodawcy, informacje o pracowniku oraz szczegółowy zakres umocowania pełnomocnika, jeśli jest ustanowiony. Do wniosku należy dołączyć kopie wymaganych dokumentów.
W przypadku braków formalnych we wniosku, urząd wezwie do ich uzupełnienia w określonym terminie. Zezwolenie na pracę typu A i B wydawane jest w formie decyzji administracyjnej. Opłatę za wydanie zezwolenia należy wnieść na konto urzędu wojewódzkiego. Decyzja o odmowie wydania zezwolenia może być odwołana do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.
Przed powierzeniem pracy cudzoziemcowi, pracodawca jest zobowiązany przekazać urzędowi kopię zawartej z nim umowy.
Zatrudnienie osób pozbawionych wolności
W systemie zatrudniania osób pozbawionych wolności wystąpiły trudności związane ze zmianą przepisów prawa. Mimo to, Służba Więzienna podjęła wysiłki w celu utrzymania i pozyskania miejsc pracy dla osadzonych. Działania instytucji gospodarki budżetowej, powołanych do zapewnienia pracy skazanym, okazały się nieskuteczne.
System zatrudniania osób pozbawionych wolności, po trudnościach związanych ze zmianą przepisów w 2011 r., zyskuje na skuteczności. Liczba osób zatrudnionych w zakładach karnych i aresztach śledczych utrzymuje się na poziomie około 25 tysięcy. Eksperci przewidują, że obecne zmiany systemowe pozytywnie wpłyną na wzrost odpłatnego zatrudnienia skazanych.
Odsetek osób pozbawionych wolności, które znalazły zatrudnienie, wzrósł z 32% w 2014 r. do 34,5% w I kwartale 2016 r. Odsetek zatrudnionych osadzonych liczony w stosunku do osób, które mogły podjąć pracę, wzrósł z 55,5% w 2014 r. do blisko 60% w I kwartale 2016 r. Jednym z czynników wpływających na ten wzrost był spadek liczby osadzonych.
W niektórych krajach, takich jak Węgry czy Słowacja, powszechność zatrudnienia osadzonych oblicza się w stosunku do grupy więźniów mogących podjąć pracę, a nie do wszystkich osadzonych. Rynek pracy odpłatnej dla osadzonych uległ załamaniu w latach 2011-2012, głównie z powodu zmiany przepisów dotyczących minimalnego wynagrodzenia dla osadzonych, co zwiększyło obciążenie finansowe dla pracodawców.
W latach 2012-2016 spadek liczby zatrudnionych odpłatnie był kompensowany wzrostem nieodpłatnej pracy osadzonych, dzięki działaniom Służby Więziennej. W latach 2015-2016 podjęto prace nad zmianami legislacyjnymi i organizacyjnymi mającymi na celu zwiększenie poziomu odpłatnego zatrudnienia osadzonych, w tym zwiększenie ryczałtu dla przedsiębiorców zatrudniających skazanych oraz budowę hal produkcyjnych.
Największym pracodawcą dla osadzonych pozostaje Służba Więzienna, zatrudniając blisko 70% pracujących. Zatrudnianie osób pozbawionych wolności poza murami jednostek penitencjarnych odbywało się z zachowaniem zasad bezpieczeństwa. Większość skontrolowanych instytucji gospodarki budżetowej podejmowała nieskuteczne działania w celu zwiększenia zatrudnienia osadzonych.
Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego w UE
Zasady koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw UE stanowią, że osoby przemieszczające się na terytorium UE podlegają systemowi zabezpieczenia tylko jednego państwa członkowskiego. Celem jest zapobieganie podwójnemu ubezpieczeniu lub nieobjęciu ubezpieczeniem w żadnym państwie. W przypadku wątpliwości dotyczących ustalenia właściwego ustawodawstwa, konieczne jest uruchomienie procedury koncyliacyjnej.
Przedsiębiorstwo z siedzibą w Polsce, które zatrudnia pracowników w Polsce i Niemczech, musi określić właściwe ustawodawstwo. Zgodnie z przepisami, jeśli pracownik wykonuje pracę w jednym państwie członkowskim, podlega ustawodawstwu tego państwa. W przypadku pracy w kilku państwach, stosuje się przepisy określające, które ustawodawstwo jest właściwe, biorąc pod uwagę miejsce wykonywania pracy i czas pracy w poszczególnych krajach.
Przykładem jest sytuacja przedsiębiorstwa A z siedzibą w Polsce i przedsiębiorstwa B z siedzibą w Czechach, gdzie pracownik wykonuje pracę przez 20% czasu w Polsce i 80% w Czechach. W takim przypadku, jeśli jedno z państw jest państwem członkowskim zamieszkania pracownika, stosuje się szczególne zasady.
W przypadkach, gdy przedsiębiorstwo ma siedzibę we Francji, a pracodawca C ma siedzibę na Słowacji, a pracownik wykonuje pracę w obu krajach, stosuje się przepisy dotyczące pracy w kilku państwach członkowskich innych niż państwo zamieszkania.
Przepisy określają również zasady dla osób prowadzących działalność gospodarczą i wykonujących pracę najemną w różnych państwach UE. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego, w takich sytuacjach ZUS nie może samodzielnie rozstrzygać wątpliwości dotyczących ustalenia właściwego ustawodawstwa, lecz musi zastosować właściwy tryb rozwiązywania sporów.
Europejska Karta Ubezpieczenia Społecznego (Klips)
Ważne jest, aby pracodawcy i pracownicy dokładnie analizowali swoją sytuację pod kątem przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych i podatków, aby uniknąć podwójnego opodatkowania lub nieobjęcia ubezpieczeniem.
tags: #zatrudnienie #prezesa #slowacja