W Polsce istnieje kilka form odbywania praktyk i staży, które różnią się między sobą podstawą prawną, zakresem obowiązków, długością trwania, formą wynagradzania, a także poziomem ochrony prawnej osób odbywających takie formy zatrudnienia. W zależności od wybranej ścieżki zmieniają się również prawa i obowiązki obu stron. Choć termin „staż” czy „praktyki” bywa używany zamiennie, w rzeczywistości obejmuje różnorodne formy aktywności zawodowej i opiera się na innych przepisach prawa.
Przedsiębiorcy mają do dyspozycji kilka rodzajów umów na podstawie których mogą zatrudnić studenta lub absolwenta na praktyki lub staż. Strony umowy mogą wybrać następujące formy zatrudnienia: umowa o praktyki absolwenckie, umowa zlecenie, umowa o organizację studenckich praktyk zawodowych, staż z Urzędu Pracy, wolontariat. W tym artykule skupimy się na trzech najpopularniejszych formach zatrudnienia praktykantów i stażystów: umowie o praktyki absolwenckie, umowie zlecenie, a także umowie o praktyki zawodowe.
Praktyki studenckie
Praktyki studenckie są najczęściej realizowane w ramach programu studiów i mają charakter edukacyjny. Ich podstawą prawną jest ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z 2018 r. Z reguły są nieodpłatne, a ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków zapewnia uczelnia. Praktyki te trwają zazwyczaj od kilku tygodni do maksymalnie trzech miesięcy. Firma przyjmująca studenta ma obowiązek wyznaczyć opiekuna praktyk oraz zapewnić warunki zgodne z programem nauczania.
Praktyki studenckie stanowią nieodłączną część programu nauczania i podlegają obowiązkowemu zaliczeniu równorzędnie z innymi zajęciami obowiązkowymi. Istnieją również praktyki studenckie nieobowiązkowe. Uczelnia wymaga od Ciebie zaliczenia odpowiedniej liczby godzin praktyk, jednak możesz odbyć ich znacznie więcej. Możesz również zdecydować się na staż lub odbyć praktykę w ramach pracy zawodowej czy też własnej działalności gospodarczej. Stare porzekadło, że praktyka czyni mistrza, potwierdzają badania naukowe. A im szybciej wejdziesz w środowisko pracy, tym szybciej zaczniesz wykorzystywać swoją wiedzę ze studiów w praktyce. Nie traktuj praktyk studenckich jako przykrego obowiązku. Postaraj się wykorzystać je na swoją korzyść! Pracodawcy poszukują pracowników z doświadczeniem. Dobry staż lub praktyki studenckie pozwolą Ci nabrać tego doświadczenia nie tylko na papierze.
Praktyki studenckie w większości przypadków wymagają podpisania umowy trójstronnej pomiędzy Tobą, uczelnią, a pracodawcą. Odbywają się w określonym przez uczelnię czasie i wymiarze godzin, na przykład przez 3 miesiące. Po zaliczeniu obowiązkowych praktyk, możesz również odbyć praktyki studenckie nieobowiązkowe, zbierając w ten sposób więcej doświadczenia.
Pierwszym krokiem do odbycia praktyki studenckiej jest wybór miejsca odbywania praktyki. Możesz samodzielnie wyszukać miejsce, w którym chciałbyś ją odbyć. Masz też możliwość skorzystania z gotowej listy pracodawców, którzy współpracują z Twoją uczelnią. Informację o takich pracodawcach znajdziesz w biurze karier Twojej uczelni. Możesz je odwiedzić osobiście, w godzinach pracy biura, lub sprawdzić jego stronę internetową. W przypadku wyboru pracodawcy z listy, formalności są ograniczone do minimum. Jeśli wybierzesz pracodawcę, który nie współpracuje na co dzień z Twoją uczelnią, będziesz musiał uzyskać zgodę na odbycie praktyk w jego miejscu pracy. Aby otrzymać taką zgodę, musisz wypełnić Wniosek o wyrażenie zgody na odbycie praktyk w miejscu wybranym przez studenta. Każda uczelnia ma swój format tego wniosku. Możliwe, że wybrany przez Ciebie pracodawca będzie wymagał podania o przyjęcie na praktyki.
Drugim krokiem do odbycia praktyki studenckiej jest podpisanie umowy. Jak już wiesz, umowa może być dwustronna lub trójstronna. Wybór umowy leży w gestii pracodawcy. Jeśli pracodawca chce być stroną umowy trójstronnej, musisz dostarczyć do swojej uczelni trzy egzemplarze wypełnionej i podpisanej przez siebie umowy. Uczelnia podpisze umowę, a Ty będziesz mógł zanieść ją do pracodawcy.
Trzecim krokiem jest wykupienie ubezpieczenia. Zakłady pracy wymagają dwóch ubezpieczeń na czas praktyk: ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW) i ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej (OC). Musisz przedstawić swojemu pracodawcy dokument potwierdzający posiadanie tych ubezpieczeń. Możesz to zrobić najpóźniej pierwszego dnia praktyki studenckiej. Zastanawiasz się pewnie, kto pokrywa koszt ubezpieczenia? Zależy to od uczelni, na której studiujesz. Niektóre uczelnie pokrywają koszt tego ubezpieczenia, inne nie. W tym drugim przypadku ubezpieczenie musisz opłacić samodzielnie.
Po spełnieniu wszystkich formalności w trakcie praktyki studenckiej otrzymasz zaświadczenie o odbyciu praktyk. Istnieją formalności, których musisz dopełnić, aby Twoja praktyka studencka została zaliczona. Po pierwsze, musisz prowadzić dziennik praktyk w trakcie odbywania praktyki studenckiej. Jest to bardzo ważny obowiązek praktykanta. Niewypełniony dzienniczek praktyk może oznaczać niezaliczenie praktyk studenckich! Wzór dziennika studenckiej praktyki zawodowej otrzymasz na uczelni. Zazwyczaj składa się z następujących elementów: daty, miejsca i tematu zajęcia praktycznego, zakresu wykonywanych prac w danym dniu, ilości godzin praktyki danego dnia, podpisu opiekuna dla każdego dnia. Druga sprawa: zaświadczenie o odbyciu praktyk. Otrzymasz je od pracodawcy po zrealizowaniu praktyki studenckiej w zakresie wymaganego programu i wymiaru godzinowego. Uzupełnione zaświadczenie dołączasz do Wniosku o zaakceptowanie dziennika praktyk. Wniosek składasz w dziekanacie swojej uczelni. Jeśli Twoja umowa o praktyki studenckie jest trójstronna, musisz do wniosku dołączyć również jeden egzemplarz umowy. Ostatni krok należy do opiekuna praktyk - jeśli zaakceptuje dołączone dokumenty i uzna, że spełniłeś wymogi praktyki, otrzymasz zaliczenie.
Bardzo dobrym pomysłem na odbycie praktyki studenckiej jest staż studencki. Powodów jest kilka. Staż studencki trwa dłużej niż praktyka zawodowa (maksymalnie do 12 miesięcy). Przygotowuje lepiej do przyszłej pracy. Stażysta otrzymuje konkretny zakres obowiązków od pracodawcy i jest rozliczany z ich wykonywania jak normalny pracownik. Co więcej, możesz otrzymać propozycję pracy zaraz po stażu! Pracodawcy składają takie oferty najlepszym stażystom. Ostatni znaczący argument za stażem to wynagrodzenie. Staż jest płatny, natomiast na praktykach studenckich nie otrzymasz wynagrodzenia. Istnieją wyjątki od tej reguły. Same praktyki nie mogą jednak być płatne. Pracodawca może co najwyżej zaoferować Ci umowę cywilnoprawną (umowę o dzieło, umowę zlecenie) na okres praktyk studenckich. Jeśli zdecydujesz się na staż, podpisujesz umowę z pracodawcą samodzielnie. Nie jest to jednak umowa o praktyki studenckie. W praktyce nie odbywasz praktyk studenckich, a przecież są one obowiązkowe! Spokojnie - po ukończeniu stażu składasz Wniosek o zaliczenie praktyk na podstawie doświadczenia zawodowego. Jeśli staż będzie zgodny z realizowanym programem studiów, uczelnia zatwierdzi Twój wniosek o zaliczenie praktyk na podstawie doświadczenia zawodowego. Udaj się do swojego dziekanatu, aby otrzymać wzór wniosku odpowiedni dla Twojej uczelni.
Jak już wiesz, rozpoczęcie poszukiwań praktyk możesz zacząć od biura karier Twojej uczelni. Wybierając pracodawcę, który ma podpisane porozumienie z Twoją uczelnią, unikniesz pewnych formalności. Przykładowo składania podania o przyjęcie na praktyki. Niestety, tylko niewielka liczba firm ma nawiązane porozumienie z biurami karier uczelni. W praktyce zmniejsza to liczbę ofert, w których możesz przebierać. Jeśli oferty praktyk Twojej uczelni nie satysfakcjonują Cię, możesz szukać na własną rękę. Pracodawcy z ofertami praktyk ogłaszają się w internecie. Oferty znajdziesz w serwisach z ofertami o pracę, takimi jak Pracuj.pl czy OLX. Kolejnym rozwiązaniem na znalezienie dobrych praktyk lub stażu, są targi pracy takie jak Absolvent Talent Days, Jobicon czy CareerExpo. Możesz porozmawiać na żywo z przedstawicielami wybranych firm oraz przekazać osobiście swoje CV. Minusem takich wydarzeń jest panujący na nich ogromny tłok. Jeśli nie lubisz tłumów, nie będzie to dobre rozwiązanie dla Ciebie. W teorii możesz również złożyć podanie o przyjęcie na praktyki do dowolnej firmy istniejącej w Polsce. Jednak jeśli firma nie poszukuje praktykantów, prawdopodobnie nie uwzględni Twojej prośby. Znacznie łatwiej będzie Ci dostać takie praktyki, gdy masz znajomości w danej firmie.
Umowa zlecenie
Umowy cywilnoprawne to najbardziej elastyczna forma odbywania praktyk, oparta na przepisach Kodeksu cywilnego. Czas trwania i wynagrodzenie są dowolne - zależą od ustaleń między stronami. Ubezpieczenie społeczne i zdrowotne zależy od rodzaju umowy i tego, czy zleceniobiorca podlega obowiązkowym składkom - często musi zadbać o to samodzielnie. Zakres obowiązków i sposób nadzoru również określa sama umowa.
Z osobą, która ma nadal status studenta i nie ukończyła jeszcze 26 lat, można zawrzeć umowę zlecenie. Nie ma konieczności płacenia składek ZUS za studenta, ponieważ zgodnie z przepisami, jest on z nich zwolniony. Kolejne ułatwienie pojawia się w przypadku ubezpieczenia zdrowotnego, ponieważ osoby uczące się, do 26. roku życia, mają możliwość korzystania ze świadczeń zdrowotnych swoich rodziców. Należy jednak mieć na uwadze, że w kwestii wynagrodzenia, minimalna stawka godzinowa na umowę zlecenie nie wyłącza umów zawieranych ze studentami. W związku z tym nie można zawrzeć umowy na kwotę niższą niż minimalna stawka godzinowa ustalona na dany rok.
Umowa zlecenie może być odpłatna lub nieodpłatna. W świetle prawa „jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie”. Zgodnie z art. 735 § 1 Kodeksu cywilnego: „Jeżeli za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie, zleceniobiorcy przysługuje wynagrodzenie zwyczajowo przyjmowane w danych stosunkach, chyba że umowa stanowi inaczej”.
Przy zawieraniu umowy zlecenia ze studentem kluczowe znaczenie ma nie tylko kwestia ulg i składek, ale przede wszystkim prawidłowa konstrukcja samej umowy. Umowa zlecenia jest umową cywilnoprawną i nie może w praktyce przypominać umowy o pracę. Jeżeli sposób wykonywania zlecenia nosi cechy stosunku pracy, istnieje ryzyko jej zakwestionowania - zarówno przez ZUS, jak i Państwową Inspekcję Pracy. Podstawową zasadą jest brak podporządkowania charakterystycznego dla etatu. Zleceniobiorca nie powinien być objęty stałą kontrolą pracodawcy w takim zakresie, w jakim dotyczy to pracownika. Istotne jest również prawidłowe określenie przedmiotu umowy. Umowa zlecenia powinna jasno wskazywać zakres czynności, które student ma wykonywać, oraz sposób ich rozliczenia. Kolejnym elementem jest wynagrodzenie. Może być ono określone kwotowo, godzinowo albo prowizyjnie, ale powinno być powiązane z wykonaniem zlecenia, a nie z samą „obecnością” w pracy. Należy pamiętać, że również przy umowie zlecenia obowiązuje minimalna stawka godzinowa, która musi być respektowana niezależnie od statusu studenta.
Tzw. ulga dla młodych polega na zwolnieniu z podatku dochodowego PIT przychodów osób do 26. roku życia do określonego limitu rocznego, który obecnie wynosi 85 528 zł. Do momentu przekroczenia tego limitu od objętych ulgą przychodów nie pobiera się zaliczek na podatek dochodowy. Zwolnieniem objęte są przychody uzyskane m.in. z tytułu umowy zlecenia. Ulga nie obejmuje natomiast przychodów z umów o dzieło ani działalności gospodarczej.
Jeżeli umowa zlecenie jest zawarta z osobą do 26. roku życia, a jej przychody mieszczą się w limicie ulgi, zleceniodawca nie pobiera zaliczek na PIT. W przypadku studenta sytuacja jest szczególnie korzystna: nie dość, że od umowy zlecenia nie opłaca się żadnych składek ZUS, to dodatkowo nie występuje obowiązek opłacenia podatku dochodowego. Wówczas wynagrodzenie brutto jest równe wynagrodzeniu netto.
WAŻNE: Należy jednak wyraźnie podkreślić różnicę pomiędzy obiema preferencjami. Zwolnienie z ZUS zależy od posiadania statusu studenta i wieku do 26 lat, natomiast zwolnienie z podatku dochodowego zależy wyłącznie od wieku. Po ukończeniu 26 lat ulga dla młodych przestaje obowiązywać, nawet jeśli dana osoba nadal studiuje. Z kolei osoba do 26. roku życia, która nie jest studentem, może korzystać z ulgi podatkowej, ale jej umowa zlecenie będzie już objęta składkami ZUS.
Student, który nie ukończył 26. roku życia i wykonuje pracę na podstawie umowy zlecenia, nie podlega ubezpieczeniom społecznym ani zdrowotnym. Od takiej umowy nie opłaca się żadnych składek ZUS, ani po stronie studenta, ani po stronie zleceniodawcy. Obowiązek składkowy powstaje dopiero, gdy zleceniobiorca traci status studenta lub kończy 26 lat.
Przepisy nie wprowadzają limitu godzin pracy dla studenta zatrudnionego na umowę zlecenie. W przeciwieństwie do umowy o pracę nie obowiązują tu normy czasu pracy ani nadgodziny. Jedynym ograniczeniem jest konieczność zapewnienia co najmniej minimalnej stawki godzinowej oraz faktyczny charakter umowy - zlecenie nie powinno w praktyce przypominać etatu.
Student pracujący na umowie zlecenia do 26. roku życia nie jest ubezpieczony z tytułu tej umowy. Ubezpieczenie zdrowotne posiada jednak z innego źródła - najczęściej jako członek rodziny zgłoszony przez rodzica lub opiekuna, albo poprzez uczelnię. Sam zleceniodawca nie zgłasza studenta do ZUS i nie opłaca za niego składki zdrowotnej.
Z finansowego punktu widzenia najkorzystniejsza jest zazwyczaj umowa zlecenia zawarta ze studentem do 26. roku życia, ponieważ pozwala uniknąć zarówno składek ZUS, jak i podatku PIT (w ramach ulgi dla młodych). Trzeba jednak pamiętać, że umowa o pracę daje większą stabilność i pełne prawa pracownicze, takie jak urlop czy świadczenia chorobowe, dlatego wybór umowy powinien zależeć także od charakteru pracy i indywidualnych potrzeb studenta.
Niepoinformowanie zleceniodawcy o utracie statusu studenta lub ukończeniu 26. roku życia może prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych. W razie kontroli ZUS może zażądać zapłaty zaległych składek wraz z odsetkami, a odpowiedzialność może obciążyć zarówno zleceniodawcę, jak i zleceniobiorcę.
Umowa o praktykę absolwencką
Można przyjmować do firmy także absolwentów - osoby, które ukończyły co najmniej gimnazjum i nie mają więcej niż 30 lat. Umowa o praktykę absolwencką zawierana jest przez umowę cywilnoprawną i należy ją przygotować w formie pisemnej. Regulacje prawne nie wprowadzają konieczności zapłaty za praktyki, dlatego mogą one być zarówno bezpłatne, jak i przynoszące wynagrodzenie. Decydując się na tą ostatnią możliwość, należy pamiętać, że wynagrodzenie nie może być wyższe niż dwukrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę. Tak samo, jak w przypadku praktyki dla studentów - nie trzeba odprowadzać składek. Należy natomiast opodatkować dochód praktykanta i odprowadzać zaliczkę na podatek dochodowy.
Zgodnie z art. 1 ustawy z 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich, praktyka absolwencka ma na celu ułatwienie absolwentom uzyskiwania doświadczenia i nabywania umiejętności praktycznych niezbędnych do wykonywania pracy. Praktyka w oparciu o tę ustawę nie jest związana z przyuczaniem do pracy, ale nakierowana jest na podniesienie praktycznych umiejętności zawodowych - absolwent (praktykant) zatrudniony w oparciu o umowę o praktyki absolwenckie wykonuje pracę. Zasadą jest, że do praktyki nie stosujemy przepisów prawa pracy. Zastosowanie znajdują jedynie ściśle wymienione w ustawie przepisy Kodeksu pracy (wymienione w art. 4 ustawy - głównie ograniczające czas wykonywania praktyki poprzez odniesienie do części przepisów Kodeksu pracy dotyczących czasu pracy). Praktykant musi mieć w każdej dobie co najmniej 11 godzinny odpoczynek.
Praktykę absolwencką może odbyć osoba, która ukończyła co najmniej gimnazjum lub ośmioletnią szkołę podstawową i w dniu rozpoczęcia praktyki nie ukończyła 30. roku życia. Umowa o praktykę absolwencką zawierana jest na piśmie i powinna określać w szczególności: rodzaj pracy, w ramach której praktykant ma uzyskiwać doświadczenie i nabywać umiejętności praktyczne; okres odbywania praktyki; tygodniowy wymiar czasu pracy w ramach praktyki; wysokość świadczenia pieniężnego, jeżeli praktyka ma być odbywana odpłatnie.
Praktyka absolwencka może być odbywana odpłatnie lub nieodpłatnie. Wysokość miesięcznego świadczenia pieniężnego nie może przekraczać dwukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę. Umowa absolwencka nie może być zawarta na okres dłuższy niż 3 miesiące. Tygodniowy wymiar pracy nie może przekraczać 40 godzin. Zawarcie kolejnej umowy pomiędzy praktykantem a tym samym podmiotem przyjmującym na praktykę jest możliwe tylko, gdy łączny okres nie przekroczy 3 miesięcy.
W przypadku gdy praktyka odbywana jest nieodpłatnie - umowa może być rozwiązana na piśmie w każdym czasie; odpłatnie - umowa może być rozwiązana na piśmie z zachowaniem siedmiodniowego terminu wypowiedzenia. Podmiot przyjmujący na praktykę zapewnia praktykantowi bezpieczne i higieniczne warunki odbywania praktyki, w tym - w zależności od rodzaju świadczeń i zagrożeń związanych z odbywaniem praktyki - odpowiednie środki ochrony indywidualnej. Po zakończeniu praktyki przyjmujący na praktykę ma obowiązek wystawienia (na wniosek praktykanta) zaświadczenia na piśmie o rodzaju wykonywanej pracy i umiejętnościach nabytych w czasie odbywania praktyki.
Praktykant, który zarejestrował się w urzędzie pracy jako bezrobotny, nadal może utrzymać ten status, mimo zawarcia z pracodawcą umowy o praktyki absolwenckie. W tym celu musi przedstawić w urzędzie pracy umowę o praktykę. Jeśli praktyka jest nieodpłatna lub wynagrodzenie nie przekracza połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę, to praktykant może nadal pobierać zasiłek dla bezrobotnych. Zawarcie umowy o praktyki absolwenckie nie wiąże się z ubezpieczeniem zdrowotnym i społecznym u pracodawcy. Wyłącznym obowiązkiem pracodawcy jest zapewnienie ubezpieczenia wypadkowego. Jednakże jeżeli praktykę absolwencką podejmuje osoba zarejestrowana jako bezrobotna w urzędzie pracy, nie traci ona prawa do ubezpieczenia. Warto też pamiętać, że jeżeli praktykant ma status studenta to co do zasady powinien być zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego przez swoją uczelnie.
Od 1 stycznia 2021 roku zerowy PIT dla młodych dotyczy również praktyk absolwenckich i stażu uczniowskiego. Dotyczy to przychodów uzyskanych najwcześniej od 1 stycznia 2021 roku.
Obowiązki pracodawcy
Przyjmując praktykanta lub stażystę, firma ma obowiązek zapewnić warunki zgodne z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP), w tym także w przypadku pracy zdalnej. Powinna również wyznaczyć opiekuna stażu lub praktyki, który będzie czuwał nad realizacją zadań oraz wspierał osobę odbywającą staż. Do obowiązków należy także zapewnienie programu lub zakresu praktyki oraz umożliwienie nabycia kompetencji zawodowych zgodnie z celem praktyki lub stażu.
Kluczową kwestią jest ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków. Do obowiązków informacyjnych i dokumentacyjnych firmy należy m.in. ewentualne zgłoszenie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli staż odbywa się na podstawie umowy zlecenia.
W dobie cyfrowej transformacji i rosnącej rotacji pracowników tymczasowych zagadnienie ochrony informacji poufnych oraz danych osobowych nabiera kluczowego znaczenia - także w przypadku współpracy z osobami odbywającymi praktyki lub staże. Współczesny stażysta nie tylko „robi kawę” - coraz częściej uczestniczy w realnych projektach, ma dostęp do narzędzi w chmurze, wewnętrznych systemów, a niekiedy również do danych klientów czy dokumentów strategicznych. Bez względu na to, czy działa na własnym laptopie, czy na sprzęcie firmowym, jego dostęp do zasobów może stanowić poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa informacji. Z tego powodu każdy stażysta czy praktykant - niezależnie od formy zatrudnienia - powinien zostać objęty odpowiednią klauzulą poufności. Najlepiej, jeśli zostanie ona podpisana jeszcze przed rozpoczęciem współpracy. Treść umowy o poufności dla stażysty powinna jasno definiować, czym są informacje poufne - a więc nie tylko tajemnice handlowe, ale również wszelkie dane techniczne, know-how, plany rozwojowe, dane osobowe, loginy, hasła czy procedury wewnętrzne. Istotne jest wskazanie, że zakaz ujawniania i wykorzystywania takich danych obowiązuje nie tylko w trakcie trwania stażu, lecz także przez określony czas po jego zakończeniu.
W umowie warto również zawrzeć postanowienia dotyczące zakazu udostępniania danych osobom trzecim, obowiązku korzystania z danych tylko w celu realizacji zadań powierzonych przez firmę, konieczności niezwłocznego zwrotu sprzętu i usunięcia wszelkich danych po zakończeniu stażu. W przypadku gdy firma przekazuje stażyście sprzęt (np. laptop, telefon), warto sporządzić protokół przekazania. Równie istotne jest wdrożenie zasady ograniczonego dostępu - przyznanie jedynie takich uprawnień, jakie są niezbędne do wykonania powierzonych zadań (zasada need to know). Konta dostępowe powinny być spersonalizowane (login imienny), zabezpieczone hasłem oraz automatycznie wygaszane po zakończeniu współpracy.
Praktykanci, podobnie jak etatowi pracownicy, mogą mieć kontakt z danymi osobowymi - zarówno klientów, kontrahentów, jak i innych pracowników. Choć takie sytuacje nie są regułą, zdarza się, że stażysta porzuca praktykę z dnia na dzień - bez informacji, bez formalnego zakończenia. Dlatego warto, aby każda forma współpracy była uregulowana pisemnie i zawierała postanowienia dotyczące wcześniejszego zakończenia współpracy, np. z zachowaniem krótkiego okresu wypowiedzenia (nawet 3 dni). Współczesny stażysta to nie tylko „pomoc biurowa”, ale - jeśli zostanie dobrze wdrożony i potraktowany profesjonalnie - może stać się świetnym ambasadorem marki pracodawcy. Profesjonalne podejście do kwestii poufności i ochrony danych świadczy nie tylko o dojrzałości organizacji, lecz także o jej odpowiedzialności i rzetelności - cechach szczególnie cenionych na rynku pracy przez pokolenia Z oraz Alfa.
Pracodawcy chętnie zatrudniają studentów w oparciu o umowę zlecenie ze względu na niskie koszty dla firmy przy tego typu współpracy. Umowa zlecenie może mieć zalety też dla uczących się pracowników. W związku z brakiem opodatkowania student otrzymuje wyższe wynagrodzenie netto niż przy umowie o pracę na taką samą stawkę brutto. Z drugiej strony, umowa o pracę daje prawo do urlopu oraz pobierania zasiłku chorobowego, a także gwarantuje większą stabilność.
Podsumowanie
Studentom, tak jak i pozostałym pracownikom, przysługuje minimalna stawka krajowa. Umowa zlecenie w przypadku studenta jest najkorzystniejszą formą zatrudnienia dla pracodawcy, jednak należy uważać, by nie podpisywać jej z pracownikiem, którego rodzaj pełnionych obowiązków wskazuje raczej na stosunek pracy. W takiej sytuacji pracodawca może zostać ukarany grzywną. Przy umowie o pracę trzeba opłacać za studenta składki do ZUS-u, ale w przypadku osób poniżej 26. roku życia można nadal liczyć na zwolnienie z podatku dochodowego. Wyjątkiem jest sytuacja, w której pracownik zarabia powyżej 7127,33 zł brutto miesięcznie.
`
tags: #umowa #o #praktyki #studenckie #a #zlecenie