Od 1 stycznia 2025 roku wchodzą w życie nowe zasady finansowania świadczeń pielęgniarskich i położniczych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Zmiany te wprowadzają modyfikacje w funkcjonowaniu podmiotów medycznych, a także wpływają na sposób wyboru świadczeniodawcy przez pacjentów.
Zmiany w finansowaniu poradni POZ
Obowiązujące od 1 stycznia 2025 roku nowe zasady funkcjonowania podmiotów pielęgniarskich i położniczych w podstawowej opiece zdrowotnej (POZ) wiążą się ze zmianami w finansowaniu poradni. Złożone wcześniej oświadczenia woli pacjentów stracą ważność, co oznacza konieczność ponownego wyboru lekarza POZ, pielęgniarki POZ i położnej POZ. Istnieją obawy, że wprowadzenie tych przepisów może ograniczyć możliwość swobodnego wyboru pielęgniarki i położnej w POZ, gdyż wybierając lekarza, pacjent niejako automatycznie akceptuje jego współpracowników. Podmioty lekarskie zatrudniają u siebie pielęgniarki i położne, które realizują swoje świadczenia głównie w miejscu ich udzielania.
Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) planuje sfinansować Kompleksową Opiekę Pielęgniarską na poziomie POZ w ramach opieki przejściowej dla pacjentów po hospitalizacji. Wprowadzenie tych zmian ma na celu poszerzenie dostępu do porad pielęgniarskich.
Poradnie specjalistyczne - zasady funkcjonowania
Lekarze specjaliści różnych dziedzin medycyny w ramach umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia udzielają świadczeń w poradniach specjalistycznych. W uzasadnionych przypadkach wynikających ze stanu zdrowia, specjaliści realizują także wizyty w domu chorego. Jeżeli zachodzi taka konieczność, lekarz kierujący do specjalisty powinien wskazać, czy pacjent wymaga udzielenia porady w domu.
W przypadku nagłych zachorowań lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia, świadczenie w poradni specjalistycznej powinno zostać zrealizowane w trybie nagłym, czyli w dniu zgłoszenia. Podczas pierwszej wizyty lekarz specjalista stawia diagnozę i ustala dalsze leczenie. W razie potrzeby kontynuuje leczenie lub kieruje pacjenta do innych specjalistów, także na leczenie szpitalne.
Lekarz leczący w poradni specjalistycznej jest zobowiązany do pisemnego informowania lekarza rodzinnego o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, ordynowanych lekach, ich dawkowaniu i czasie stosowania oraz o wyznaczonych wizytach kontrolnych. Lekarz specjalista może skierować pacjenta na wszystkie badania diagnostyczne niezbędne do rozpoznania choroby, postawienia diagnozy i prowadzenia terapii.
Skierowania na badania diagnostyczne
Na badania takie jak rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa czy badania medycyny nuklearnej (np. scyntygrafia tarczycy, scyntygrafia całego ciała), określane jako ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne (ASDK), skierowanie może wystawić lekarz z poradni specjalistycznej. Jest to szczególnie istotne w przypadku pacjentów objętych stałą opieką specjalistyczną, którzy wymagają wykonania badań kontrolnych.
Ważne! Pacjent nie ponosi żadnych kosztów zleconych badań. Pobieranie dodatkowych opłat za badania, na przykład za baterie do aparatu Holtera, jest nieuzasadnione.
Udając się do poradni specjalistycznych, pacjent powinien posiadać skierowanie od lekarza POZ lub innego lekarza udzielającego świadczeń w ramach umowy z NFZ. Skierowanie jest ważne dopóty, dopóki istnieją przesłanki wskazujące na potrzebę podjęcia działań diagnostycznych lub terapeutycznych.
Refundacja wyrobów medycznych i środków pomocniczych
Rodzina osoby o ograniczonej samodzielności, zagrożonej powstaniem odleżyn lub u której odleżyny już wystąpiły, może uzyskać od lekarza POZ skierowanie do pielęgniarki domowej opieki długoterminowej. W przypadku braku możliwości samodzielnej opieki nad osobą wymagającą stałej pomocy, można starać się o umieszczenie jej w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub pielęgnacyjno-opiekuńczym.
Ze względu na duże ryzyko powstania odleżyn u osób leżących z ograniczoną zdolnością do samodzielnego poruszania się, konieczne jest zabezpieczenie takiej osoby w materac przeciwodleżynowy i poduszkę z funkcją przeciwodleżynową. Zarówno materac, jak i poduszka przeciwodleżynowa są refundowane przez NFZ. Lekarzem, który może wystawić wniosek na powyższe produkty, jest lekarz POZ lub pielęgniarka środowiskowa (posiadająca odpowiednie kwalifikacje). Refundacja przysługuje raz na trzy lata.
W przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz utraty przydatności sprzętu, pacjent może ubiegać się o nowe wyroby medyczne. Rodzina osoby o ograniczonej samodzielności z powodu choroby przewlekłej może starać się o orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wniosek do Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności należy złożyć w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie lub Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie (PCPR).
Od 1 stycznia 2020 roku działa internetowy system e-potwierdzenia zlecenia, który ułatwia pacjentom realizację wniosków na wyroby medyczne. Nie ma konieczności potwierdzania zlecenia w Oddziale Wojewódzkim NFZ. Pacjent otrzymuje numer zlecenia, który jest wystarczający do dokonania zakupu w sklepie medycznym lub aptece.
Produkty pomocnicze, takie jak pieluchomajtki, sprzęt stomijny, cewniki, worki, również podlegają refundacji. Zlecenia na te produkty są ważne przez 12 miesięcy i można je realizować według własnego uznania i potrzeb.
Dobór materaca przeciwodleżynowego
Materac przeciwodleżynowy należy dobierać do wagi osoby leżącej, ryzyka powstania odleżyn oraz istniejących odleżyn. Podstawowym zabezpieczeniem są materace bąbelkowe, natomiast u pacjentów z nadwagą lub dużym ryzykiem odleżyn zalecane są materace rurowe.
Materace wysokie są przeznaczone dla chorych o wadze powyżej 160 kg i z odleżynami 4 stopnia. Dla pacjentów, którzy większą część dnia spędzają na wózku inwalidzkim, refundowane są pneumatyczne poduszki przeciwodleżynowe. Ceny poduszek zaczynają się od 500 zł, a NFZ refunduje do 350 zł. Poduszki przystosowane do całodziennego użytku są droższe i mogą kosztować powyżej 1000 zł.
Oprócz materacy i poduszek, w sklepach medycznych dostępne są produkty do odciążenia miejscowego, takie jak krążki, wałki, kliny, poduszki przeznaczone do odciążenia pięt czy łokci. Produkty te muszą być odpowiednio miękkie, aby nie wywoływać ucisku punktowego na tkanki.
Pamiętajcie Państwo, że posiadanie specjalistycznego materaca przeciwodleżynowego nie zwalnia z obowiązku zmiany pozycji ułożeniowej osoby leżącej.
Podwyżki wynagrodzeń pielęgniarek i położnych
W celu zapewnienia wzrostu wynagrodzeń pielęgniarek i położnych, Minister Zdrowia znowelizował rozporządzenie zmieniające. Od 1 września 2018 roku świadczeniodawca miał obowiązek zwiększyć kwotę wynagrodzenia zasadniczego o 1100 zł w przeliczeniu na pełen etat pielęgniarki albo położnej i ewentualnie wyrównać wraz z pochodnymi do kwoty 1600 zł. Od 1 lipca 2019 roku wzrost wynagrodzenia zasadniczego wynosi nie mniej niż 1200 zł miesięcznie.
Środki na podwyżki pochodzą z NFZ i obejmują średni wzrost miesięcznego wynagrodzenia, w tym dodatek za pracę w porze nocnej i dodatek za pracę w niedziele i święta, wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy. Koszty pracodawcy mogą się różnić o składkę wypadkową.
Podwyżki dotyczą pielęgniarek i położnych wykonujących zawód w ramach umowy o pracę, stosunku służbowego albo umowy cywilnoprawnej. Świadczeniodawcy mają obowiązek zawarcia porozumień z przedstawicielami związków zawodowych pielęgniarek i położnych w celu ustalenia sposobu podziału środków na wynagrodzenia.
Sąd Najwyższy orzekł, że wolą ustawodawcy było obciążenie kosztami pracy w powiększonej części wyłącznie NFZ, przy czym istotą tej regulacji było podwyższenie kwoty zobowiązania NFZ wobec świadczeniodawców o kwoty stanowiące dodatkowe koszty wynagrodzeń.
tags: #czy #nfz #placi #poradni #specjalistycznej #za