Polska w ostatnich latach zaliczyła wysoki skok gospodarczy, z tego też względu cudzoziemcy coraz chętniej przyjeżdżają do naszego kraju, nie tylko w celach turystycznych, lecz także zarobkowych. Znaczny rozwój ekonomiczny sprawił, że jesteśmy interesującym miejscem zarówno dla mieszkańców państw o niższym poziomie gospodarki, jak i dla obywateli tzw. krajów zachodnich. Bez względu na to, czy pracodawca decyduje się zatrudnić zagranicznego pracownika na specjalistyczne stanowisko, czy też do prostych robót fizycznych, w każdym z tych przypadków ma obowiązek dokonać tego zgodnie z literą prawa. Jak więc wygląda zatrudnienie cudzoziemców w Polsce? Kto może zatrudnić pracowników z zagranicy? Jakich formalności musi dokonać cudzoziemiec, aby mógł starać się o zatrudnienie? Na te pytania odpowiemy w niniejszym artykule.
Publikacja opisuje zasady zatrudniania cudzoziemców zgodnie z przepisami nowej ustawy. Publikacja to praktyczny poradnik omawiający przepisy nowej ustawy z 20.3.2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2025 r. poz. 621), która kompleksowo reguluje zasady legalnego zatrudniania obywateli państw trzecich oraz Unii Europejskiej w Polsce.
Autorzy publikacji - eksperci z zakresu prawa migracyjnego i prawa pracy - nie poprzestają na omówieniu samych przepisów nowej ustawy, lecz dzielą się w niej praktyczną wiedzą, przykładami i rekomendacjami dotyczącymi stosowania nowych przepisów. W książce Czytelnik znajdzie odpowiedzi m.in. Publikacja skierowana jest do pracodawców, działów HR, specjalistów ds. kadr, biur rachunkowych, agencji pracy, prawników oraz wszystkich osób zajmujących się obsługą cudzoziemców na rynku pracy.
Zmiany od 29 stycznia 2022 roku dotyczące zatrudniania cudzoziemców weszły w życie nowe przepisy. Obecnie te warunki nie są już wymagane. Cudzoziemiec składający wniosek o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie musi już przedstawiać dokumentów potwierdzających posiadanie miejsca zamieszkania w Polsce i poświadczających posiadanie źródła dochodu. Wprowadzono natomiast wymóg otrzymywania przez taką osobę wynagrodzenia nie niższego niż aktualnie obowiązujące wynagrodzenie minimalne (w 2022 roku wynosi 3 010 zł brutto, w 2023 roku 3490 zł brutto, a od lipca 3600 zł brutto). Nie ma przy tym znaczenia wymiar czasu pracy oraz rodzaj stosunku prawnego, na podstawie którego jest ona przez niego wykonywana.
Warto również wspomnieć, że rozszerzono katalog przypadków, gdzie nie trzeba składać nowego zezwolenia o pracę. I tak zgodnie z nowymi zapisami nie wymagają zmiany lub wydania nowego zezwolenia na pobyt czasowy i pracę takie zdarzenia jak: zmiana siedziby lub miejsca zamieszkania, nazwy lub formy prawnej podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi, przejęcie pracodawcy lub jego części przez innego pracodawcę, przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, zastąpienie umowy cywilnoprawnej umową o pracę, zmiana nazwy stanowiska, na jakim cudzoziemiec wykonuje pracę, przy jednoczesnym zachowaniu zakresu jego obowiązków lub zwiększenie wymiaru czasu pracy przy jednoczesnym proporcjonalnym zwiększeniu wynagrodzenia.
Dodatkowo wprowadzono zmiany w uproszczonej procedurze zatrudniania cudzoziemców.
Kto może zatrudniać cudzoziemców na terenie Polski?
Krąg podmiotów, które mogą zatrudniać cudzoziemców, jest bardzo szeroki. Ustawa o promocji zatrudnienia stanowi, że obcokrajowców mogą zatrudniać osoby fizyczne, osoby prowadzące działalność gospodarczą, przedsiębiorstwa funkcjonujące w formie spółek oraz fundacje i stowarzyszenia. Wymaganiem jest to, aby pracodawca miał siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej. Oczywiście sam fakt posiadania siedziby w Polsce nie jest jedynym wymogiem, gdyż w zależności od rodzaju oferowanej pracy, obywatelstwa, sytuacji społecznej, zawodowej czy nawet rodzinnej potencjalnego pracownika prawo nakłada na pracodawcę zróżnicowane wymagania.
Jednocześnie należy pamiętać, że nie wszystkich zatrudnionych obcokrajowców będzie dotyczyła ustawa o promocji zatrudnienia. Sytuacja pracownicza obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego - oprócz państw członkowskich UE są to Norwegia, Islandia i Liechtenstein, Szwajcarii, państwa mogącego korzystać ze swobody przepływu osób na podstawie umowy zawartej z Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, jest zbliżona do sytuacji Polaków, tak więc cudzoziemców z powyższych krajów pracodawcy mogą zatrudniać na takich samych warunkach jak obywateli Rzeczypospolitej.
Zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia, za pracownika należy brać osobę, która jest zatrudniona zarówno na podstawie umowy o pracę, jak i tzw. umów cywilnoprawnych, m.in. umowy o dzieło czy umowy zlecenie.
Zgodnie z powyższym, pracodawca może zawrzeć z pracownikiem następujące rodzaje umów:
- umowę o pracę na okres próbny (w tym również umowę na zastępstwo);
- umowę o pracę na czas określony;
- umowę o pracę na czas nieokreślony;
- umowę zlecenie;
- umowę o dzieło;
- umowę o pracę nakładczą;
- umowę o pomocy przy zbiorach.
Trzeba pamiętać, że w Polsce zatrudnione mogą być jedynie osoby, które ukończyły 18 lat.
Kto może wykonywać pracę na terytorium Rzeczypospolitej?
Krąg cudzoziemców, którzy mogą wykonywać pracę na terenie Polski, został uregulowany w art. 87 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia. Przepis ten stanowi katalog zamknięty, co oznacza, że cudzoziemiec, aby mógł starać się o pracę w Polsce, musi spełniać co najmniej jedną z przesłanek tam wymienionych. Decyzja organu odpowiedzialnego nie może mieć charakteru uznaniowego, w każdym wypadku, gdy osoba starająca się o pracę nie spełni któregoś z warunków określonych w omawianym przepisie, organ administracyjny jest zobowiązany wydać decyzję negatywną.
Aby cudzoziemiec mógł wykonywać pracę na terytorium Rzeczypospolitej, musi m.in.:
- posiadać status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej;
- zostać mu udzielona ochrona uzupełniająca w Rzeczypospolitej Polskiej;
- posiadać zezwolenie na pobyt stały w Rzeczypospolitej Polskiej;
- posiadać zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej w Rzeczypospolitej Polskiej;
- posiadać zgodę na pobyt ze względów humanitarnych;
- posiadać zgodę na pobyt tolerowany w Rzeczypospolitej Polskiej;
- korzystać z ochrony czasowej w Rzeczypospolitej Polskiej.
W Polsce zatrudnieni mogą być także obywatele Ukrainy na podstawie Ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, pod warunkiem że przybyli do Polski po 24.02.2022 r. i deklarują chęć pozostania w Polsce. Ich pobyt jest uznany za legalny do 4 marca 2026 r. Również ważność dokumentów pobytowych obywateli Ukrainy, którzy przybyli do Polski przed 24 lutego 2022 r. wydłuża się do 4 marca 2026 r.
Osobami uprawnionymi do wykonywania pracy w Polsce bez konieczności uzyskiwania dodatkowych zezwoleń są obywatele Ukrainy, a także ich małżonkowie nieposiadający obywatelstwa ukraińskiego, w okresie od 24.02.2022 r. do 04.03.2024 r., jeżeli przybyli do Polski po 24.02.2022 r.
Pracownicy z Ukrainy przebywający przed wybuchem wojny w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt i pracę w przypadku rezygnacji z pracy, którą wykonywali na zezwoleniu są obowiązani powiadomić organ, który wydał zezwolenie o zaprzestaniu dotychczasowej pracy, w ciągu 15 dni od jej zakończenia.
Obywatele UE w celu wykonywania pracy w Polsce nie potrzebują dodatkowych zezwoleń na pobyt ani na pracę. Mogą swobodnie zawierać umowy z pracodawcami na terytorium Polski, tak jak obywatele polscy. Jeżeli planują pracować i w tym celu przebywać w Polsce dłużej niż 3 miesiące są zobowiązani do zarejestrowania pobytu obywatela UE u wojewody.
Obywatele Wielkiej Brytanii w celu wykonywania pracy w Polsce nie potrzebują dodatkowych zezwoleń na pobyt ani na pracę, ale tylko jeżeli byli objęci przepisami przejściowymi, tj. korzystali z prawa pobytu w Polsce przed zakończeniem okresu przejściowego (do 31.12.2020 r.) i nadal korzystają tu z legalnego pobytu.
Obywatele Białorusi mogą wykonywać pracę w Polsce na podstawie zezwolenia na pracę lub oświadczenia o powierzeniu pracy lub zezwolenia na pracę sezonową, jeżeli przebywają na odpowiedniej wizie lub w czasie trwania ruchu bezwizowego (do 90 dni). Jeżeli posiadają ważną Kartę Polaka, są zwolnieni z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, wystarczy że przyjadą na podstawie wizy lub ruchu bezwizowego, a następnie mają prawo złożyć wniosek o pobyt stały i otrzymać go na uproszczonych zasadach.
Obywatel USA, aby móc legalnie wykonywać pracę w Polsce, niezależnie od potrzeby posiadania zezwolenia na pracę musi mieć odpowiedni tytuł pobytowy. Uprawnienia do wjazdu i pobytu bezwizowego, które mają w Polsce obywatele USA, nie dotyczą pobytu w celu wykonywania pracy.
Zatrudnienie cudzoziemców a zezwolenie na pracę
Co do zasady praca na terytorium Polski wymaga wydania zezwolenia. Ważny jest również fakt, że ustawa o promocji zatrudnienia wymaga od pracodawcy uprzedniego przeprowadzenia postępowania w celu znalezienia pracowników na lokalnym rynku bezrobotnych (istnieją wyjątki, ale o tym poniżej). Zasady wydawania zezwoleń na pracę dla obcokrajowców ujęte zostały w ustawie o promocji zatrudnienia, a także w rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie wydawania zezwolenia na pracę cudzoziemca oraz wpisu oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi do ewidencji oświadczeń.
Zgodnie z powyższymi aktami prawnymi, zezwolenie na pracę jest wymagane w sytuacji, gdy cudzoziemiec:
- wykonuje pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy z pracodawcą, którego siedziba lub miejsce zamieszkania albo oddział, zakład lub inna forma zorganizowanej działalności znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej - jest to tzw. zezwolenie typu A;
- wykonuje pracę polegającą na pełnieniu funkcji w zarządzie osoby prawnej wpisanej do rejestru przedsiębiorców lub będącej spółką kapitałową w organizacji albo prowadzeniu spraw spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej jako komplementariusz, albo w związku z udzieleniem mu prokury przez okres przekraczający łącznie 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy - zezwolenie typu B;
- wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego i jest delegowany do pracy w Polsce na okres przekraczający 30 dni w roku kalendarzowym do oddziału lub zakładu podmiotu zagranicznego albo podmiotu powiązanego z pracodawcą zagranicznym - zezwolenie typu C;
- wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego nieposiadającego oddziału, zakładu lub innej formy zorganizowanej działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest delegowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu realizacji usługi o charakterze tymczasowym i okazjonalnym - zezwolenie typu D;
- wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego i jest delegowany na terytorium Polski na okres przekraczający 30 dni w ciągu kolejnych 6 miesięcy w innym celu niż wskazane powyżej - zezwolenie typu E;
- wykonuje pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie tzw. prac sezonowych, tj. prac wykonywanych przez okres nie dłuższy niż 9 miesięcy w roku kalendarzowym, w sektorach: rolnictwo, ogrodnictwo, turystyka, w ramach działalności uznanych za sezonowe - zezwolenie typu S.
Od 1 czerwca 2025 r. obowiązek uzyskania opinii starosty przy ubieganiu się o zezwolenie na pracę został zniesiony. Wyjątkiem jest sytuacja, jeśli wniosek o zezwolenie został złożony przed 1 czerwca 2025 r., nadal może być wymagane uzyskanie tej opinii.
Dostęp do rynku pracy przez wydanie zezwolenia na pracę jest domeną Urzędu Wojewódzkiego. Na mocy ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r., Urząd Wojewódzki odpowiedni dla miejsca zamieszkania osoby fizycznej lub głównej siedziby firmy, wydaje zgodę na wykonywanie pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dokładne zasady określa ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Zezwolenie na pracę typu A jest wydawane jest na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata. Aby kontynuować zatrudnienie obcokrajowca po zakończeniu okresu ważności zezwolenia, należy złożyć wniosek o przedłużenie zezwolenia na pracę typu A w odpowiednim urzędzie wojewódzkim na podstawie miejsca zamieszkania lub siedziby firmy.
Procedura wydawania zezwoleń
Bardzo ważny jest fakt, że procedura wydawania zezwolenia na pracę przewidziana przez ustawę o promocji zatrudnienia musi zostać zainicjowana przez pracodawcę jeszcze przed przyjazdem cudzoziemca do Polski, np. na podstawie wizy. O omawiane zezwolenie na pracę typu A, B, C, D, E pracodawca występuje do właściwego miejscowo wojewody, natomiast o zezwolenie na pracę sezonową typu S do właściwego miejscowo starosty. Organem II instancji (odwoławczym) w odniesieniu do zezwoleń na pracę jest minister właściwy do spraw pracy, w odniesieniu zaś do zezwoleń na pobyt czasowy i pracę - Szef Urzędu do spraw Cudzoziemców.
Wydawanie zezwoleń na zatrudnienie cudzoziemców odbywa się w trybie wydawania decyzji administracyjnych. Pracodawca zamierzający zlecić wykonywanie pracy obcokrajowcowi, musi złożyć pisemny wniosek wraz z oryginałami wymaganych dokumentów w biurze podawczym właściwego urzędu. Wniosek należy złożyć maksymalnie 30 dni przed planowanym terminem zatrudnienia. Warunkiem wydania zezwolenia jest uzyskanie przez pracodawcę informacji od starosty o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych pracodawcy na podstawie rejestrów bezrobotnych i poszukujących pracy lub o negatywny wynik rekrutacji organizowanej dla pracodawcy.
Zezwolenie na pracę jest wydawane na czas określony, który nie może być dłuższy niż 3 lata. Może ono zostać przedłużone. Przy czym jeśli cudzoziemiec będzie pełnił funkcję w zarządzie osoby prawnej, która zatrudnia więcej niż 25 osób, organ może wydać zezwolenie na pracę na okres nawet do 5 lat. Zezwolenie wydawane jest zawsze dla konkretnego podmiotu zatrudniającego konkretnego cudzoziemca. Określa ono również szczegółowo rodzaj pracy, miejsce jej wykonywania oraz konkretne stanowisko.
Należy pamiętać, że jeżeli do wniosku pracodawca dołącza dokumenty w języku obcym, jest zobowiązany złożyć również ich tłumaczenie na język polski przygotowane przez tłumacza przysięgłego.
Procedura uproszczona
Procedura uproszczona, zwana również procedurą oświadczeniową, dotyczy grupy cudzoziemców, których ze względu na wykonywany zawód nie dotyczy procedura uprzedniego poszukiwania pracowników wśród lokalnej grupy bezrobotnych. Chodzi tu głównie o:
- członków rodzin personelu placówek dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz organizacji międzynarodowych wraz z ich prywatną służbą domową;
- cudzoziemców upoważnionych do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego w jego oddziale lub przedstawicielstwie znajdującym się na terytorium Rzeczypospolitej;
- obywateli Republiki Armenii, Republiki Białorusi, Republiki Gruzji, Republiki Mołdawii, Federacji Rosyjskiej lub Ukrainy, wykonujących prace pielęgnacyjno-opiekuńcze;
- cudzoziemców, którzy w okresie bezpośrednio poprzedzającym złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na pracę byli zatrudnieni przez okres nie krótszy niż 3 miesiące u tego samego pracodawcy i na tym samym stanowisku;
- lekarzy i lekarzy dentystów, odbywających szkolenie lub realizujące program specjalizacji.
Zgodnie z wprowadzoną zmianą cudzoziemiec może pracować na podstawie jednego oświadczenia aż 24 miesiące. Po upływie tego okresu cudzoziemcowi można powierzyć pracę na podstawie nowego oświadczenia, bez konieczności czekania 6 miesięcy, czyli wymaganej uprzednio przerwy. Dodatkowo, w przypadku obywateli Republiki Armenii, Republiki Białorusi, Republiki Gruzji, Republiki Mołdawii, Federacji Rosyjskiej lub Ukrainy zezwolenie na pracę nie jest wymagane, jeżeli powiatowy urząd pracy przed rozpoczęciem pracy przez cudzoziemca wpisał oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi do ewidencji oświadczeń, a praca jest wykonywana na warunkach określonych w tym oświadczeniu.
Do 28 stycznia na podstawie oświadczenia cudzoziemiec mógł wykonywać pracę przez maksymalny okres 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy bez pozwolenia na pracę. Okres ten został wydłużony z 6 miesięcy do 24 miesięcy. Co więcej, nie ma już konieczności odczekania przez cudzoziemca po upływie przepracowanych 6 miesięcy, kolejnych 6 w okresie 12 miesięcy, aby móc ponownie podjąć zatrudnienie.
Zatrudnienie cudzoziemców - podsumowanie
Wprowadzone zmiany w prawie dotyczącym zatrudniania cudzoziemców znacznie uprościły tę procedurę. W zasadzie każdy podmiot prowadzący działalność może zlecić pracę obcokrajowcom. Co więcej, obywatele państw należących do Wspólnoty Europejskiej są traktowani na równych prawach, jak w przypadku obywateli Polski, dzięki czemu w przypadku tego grona potencjalnych pracowników nie ma potrzeby uzyskania zezwolenia na pracę. Odnośnie do pozostałych grup cudzoziemców sprawa jest bardziej skomplikowana - wymaga wydania zezwolenia na pracę przez właściwego starostę lub wojewodę, lecz w niektórych przypadkach została ona również uproszczona. Wielkim ułatwieniem jest procedura zatrudnienia pracowników do pracy sezonowej, która nie wymaga już tzw. testu rynku pracy.
Polski rynek pracy coraz bardziej otwiera się na zagranicznych obywateli i dotyczy to zarówno sektorów wymagających od pracowników wiedzy specjalistycznej, np. lekarzy, jak i sektorów, gdzie główną siłą napędową są pracownicy fizyczni.
W przypadku zatrudnienia cudzoziemca, pracodawca ma dodatkowy obowiązek przedstawienia tłumaczenia umowy na język zrozumiały dla cudzoziemca. Musi również uzyskać od zatrudnianego cudzoziemca ważny dokument uprawniający go do pobytu w Polsce.
Zgodnie z art. 31 i 38 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych pracodawcy, jako płatnicy, są zobowiązani obliczać, pobierać i wpłacać do urzędu skarbowego podatek w terminie do 20 dnia miesiąca za miesiąc poprzedni. Do urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania (wskazane przez pracownika) deklarację taką pracodawca dostarcza w terminie do 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym. Następnie pracownik dokonuje rozliczenia podatkowego. Należy pamiętać, że osoby fizyczne, mające miejsce zamieszkania na terytorium Polski podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Osoby fizyczne, nieposiadające na terytorium Polski miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od przychodów osiąganych na terytorium Polski. W kwestiach budzących wątpliwości cudzoziemcy powinni sięgać do międzynarodowych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które w przypadku osób mających różne miejsca zamieszkania, określają szczegółowo sposób opodatkowania dla poszczególnych źródeł przychodów.
Warunki zatrudnienia cudzoziemców nie mogą być mniej korzystne niż przewidują polskie przepisy, w dodatku w przypadku cudzoziemców ubiegających się o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę lub o zezwolenie na pracę, pracodawca ma obowiązek wykonania testu rynku pracy, podczas którego powiatowy urząd pracy bada, czy pracodawca oferuje cudzoziemcowi warunki zatrudnienia nie gorsze niż te, w których pracę wykonują obywatele polscy na tych samych stanowiskach.
Do wniosku o wydanie zezwolenia na pracę lub wniosku o wydanie jednolitego zezwolenia na pobyt i pracę podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi (np. Poza wyżej wymienionymi warunkami zatrudnienia pracowników, cudzoziemcy w celu wykonywania pracy muszą spełniać dodatkowe wymogi, które określone są w ustawie o promocji zatrudnienia. Art. Wyróżniono grupę cudzoziemców uprawnionych do wykonywania pracy na terytorium Polski bez dodatkowych zezwoleń i wymogów, czyli na takich samych zasadach jak obywatele polscy. Oznacza to, że osoby posiadające jeden z wymienionych niżej tytułów pobytowych nadanych w Polsce nie muszą starać się o dodatkowe zezwolenia na pracę, ani o informację starosty i test rynku pracy.
Należy pamiętać, aby dla wyżej wymienionych cudzoziemców przechowywać kopię dokumentu będącego podstawą ich pobytu w Polsce, np. paszport potwierdzający obywatelstwo jednego z ww. państw lub ww. zezwolenie wydane w Polsce.
Kolejną grupę stanowią cudzoziemcy, którzy przebywają w Polsce na podstawie zezwoleń na pobyt czasowy uzyskanych w związku z pracą. Mogą oni pracować tylko na warunkach wskazanych w zezwoleniach. Wnioski o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcy składają do urzędów wojewódzkich właściwych ze względu na miejsce zamieszkania, najpócej w ostatnim dniu legalnego pobytu w Polsce. Do wniosków dołączają m.in. kopie paszportów, zdjęcia, dokumenty potwierdzające ubezpieczenie oraz możliwość zatrudnienia i zamieszkania, jak i test rynku pracy.
Osobną grupę stanowią cudzoziemcy, dla których pracodawcy wystąpili do wojewody o wydanie zezwolenia na pracę. Jest także grupa cudzoziemców zwolnionych z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę.
Cudzoziemcy spoza UE mogą również pracować na zezwoleniach na pracę sezonową.
W związku z inwazją Rosji na Ukrainę Polska wprowadziła Ustawę z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (dalej: Ustawa o pomocy obywatelom Ukrainy), na mocy której obywatele Ukrainy mają m.in. prawo do legalnego pobytu i pracy.
Warunki zatrudniania cudzoziemców w Polsce nie są jednak jednolite - różnią się m.in. w zależności od kraju pochodzenia pracownika.
Od 29 stycznia 2022 roku została uproszczona procedura otrzymywania jednolitego zezwolenia na pracę i pobyt cudzoziemca.
Pracodawcy w Polsce coraz chętniej zatrudniają obcokrajowców. Należy jednak pamiętać, że zatrudnienie osoby z innego państwa, szczególnie spoza Unii Europejskiej, jest dużo bardziej skomplikowane i czasochłonne niż zatrudnienie obywatela polskiego. Co do zasady zatrudnienie cudzoziemca - czyli osoby nieposiadającej polskiego obywatelstwa - wymaga uzyskania zezwolenia na pracę.
Od 30 września 2025 r. planowane są dodatkowe zmiany dotyczące wniosków w sprawie pracy sezonowej.
Od lat zdobywamy wiedzę na temat zatrudnienia cudzoziemca w Polsce i weryfikujemy ją w praktyce. Dzięki czemu skutecznie zalegalizowaliśmy pracę kilkuset naszych pracowników. Pomogliśmy też kilkudziesięciu klientom zewnętrznym sprawnie i skutecznie zawnioskować o właściwe podstawy prawne do pracy i pobytu ich pracowników.
Podsumowanie - najważniejsze rzeczy do zapamiętania dot. zatrudnienia cudzoziemców
Artykuł pokazuje, jak pracodawca może legalnie zatrudniać cudzoziemców, jakie dokumenty są konieczne, gdzie złożyć wniosek o wydanie zezwolenia na pracę i czym różni się zezwolenie na pobyt czasowy od oświadczenia o powierzeniu pracy.
1. Cudzoziemiec to osoba, która nie posiada obywatelstwa Rzeczypospolitej Polskiej. Zatrudnić cudzoziemca można tylko wtedy, gdy spełnia on warunki legalnego pobytu na terytorium Polski i posiada odpowiednie dokumenty pobytowe lub zezwolenia. Zasady zatrudniania cudzoziemców wynikają z ustawy z dnia 20 marca 2025 r.
2. Jak sprawdzić legalny pobyt cudzoziemca na terytorium Polski? Legalny pobyt w Polsce to warunek podstawowy. Cudzoziemiec musi przedstawić przed rozpoczęciem pracy ważny dokument pobytowy - np. wizę, kartę pobytu czasowego lub decyzję o zezwoleniu na pobyt. Pracodawca ma obowiązek przechowywać kopię dokumentu pobytowego przez cały okres zatrudnienia.
3. Zezwolenie na pracę cudzoziemca jest wymagane w większości przypadków, gdy cudzoziemiec nie pochodzi z UE, EOG ani Szwajcarii. Obywatele Ukrainy, Mołdawii, Gruzji, Białorusi i kilku innych państw mogą wykonywać pracę na podstawie oświadczenia o powierzeniu pracy cudzoziemcowi, wpisanego do ewidencji w powiatowym urzędzie pracy.
4. Oświadczenia o powierzeniu pracy cudzoziemcowi to najprostsza forma legalizacji pracy. Oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy musi zawierać dane podmiotu powierzającego pracę, stanowiska pracy, wymiaru czasu pracy lub liczby godzin, okres wykonywania pracy przez cudzoziemca oraz wysokość wynagrodzenia.
5. Wniosek o wydanie zezwolenia na pracę składa pracodawca w urzędzie wojewódzkim. Zezwolenie na pracę lub oświadczenia muszą być zgodne z warunkami wskazanymi we wniosku.
6. Zezwolenie na pobyt czasowy i pracę łączy prawo do legalnego pobytu i zatrudnienia. Procedura ta dotyczy cudzoziemców, którzy chcą dłużej przebywać i pracować w Polsce. Wniosek o wydanie zezwolenia składa sam cudzoziemiec.
7. Umowa o pracę lub umowa cywilnoprawna musi być zawarta w formie pisemnej i w języku zrozumiałym dla cudzoziemca. Umowy o pracę powinny precyzować wymiaru czasu pracy, stanowiska pracy i warunki zatrudnienia.
8. Po rozpoczęciu pracy pracodawca musi zgłosić cudzoziemca do ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego w terminie 7 dni.
Od dnia 20 marca 2025 r. i 1 czerwca 2025 r. wchodzą w życie nowe przepisy dotyczące zatrudniania cudzoziemców, które znacząco wpływają na procedury i wymagania.
Jak zatrudnić cudzoziemca – nowe zasady
tags: #zatrudnienie #cudzoziemcow #ksiazka