Umowa zlecenie to rodzaj umowy cywilnoprawnej, która umożliwia jednej stronie, zwanej zleceniodawcą, powierzenie drugiej stronie, zwanemu zleceniobiorcą, wykonania określonego zadania lub świadczenia usługi na rzecz zleceniodawcy. Umowa zlecenie nie jest umową o pracę. W umowie zlecenia określa się m.in. rodzaj i zakres zlecenia, wynagrodzenie, termin wykonania zlecenia, warunki płatności oraz inne szczegóły związane z realizacją zadania. Umowa zlecenie jest często wykorzystywana w sytuacjach, gdzie potrzebne jest skorzystanie z usług specjalisty lub wykonawcy na określonych warunkach. Na umowę zlecenie może być zatrudniona każda osoba fizyczna, która posiada pełną zdolność do czynności prawnych, czyli osoby, które ukończyły 18 lat. Mogą to być zarówno osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, jak i przedsiębiorcy. W ramach umowy zlecenia, zleceniobiorca - czyli osoba lub podmiot zobowiązujący się do wykonania określonych czynności. Przyjmuje na siebie obowiązek realizacji zadania zgodnie z ustaleniami i z należytą starannością wykonywania pracy określonego rodzaju. Z kolei zleceniodawca, czyli strona zlecająca wykonanie tych czynności, zobowiązuje się do wypłaty uzgodnionego wynagrodzenia po ich wykonaniu. Pracodawca nie może zawrzeć umowy cywilnoprawnej, jeśli wykonywana praca spełnia kryteria charakterystyczne dla stosunku pracy. Na umowę zlecenie nie można także zatrudniać kierowców, jeśli prowadzimy przewóz na potrzeby własne.
Dość powszechną praktyką jest zatrudnianie pracowników na umowę zlecenie. Wiemy, że do tego typu umów obowiązują inne przepisy, jednak bez względu na to pracodawcy i tak bardzo często chcą traktować wszystkich swoich pracowników tak samo, bez względu na charakter zawartej umowy. Na tej podstawie można by było wywnioskować, że w takim razie umowa zlecenie nie jest zawierana z pracownikiem. Zostało to również potwierdzone w wywordzie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2022 r. sygn. akt III AUa 860/18.
W ostatnich latach bardzo popularną formą korzystania z opieki medycznej jest zakup pakietów opieki medycznej oferowanych przez różnego rodzaju firmy. Jest to oczywiście świadczenie, z którego można skorzystać równoległe ze świadczeniami oferowanymi przez NFZ. Z takich pakietów można skorzystać indywidualnie, ale bardzo często takie benefity oferują swoim pracownikom firmy, jest to jedna z form zachęt stosowanych przez pracodawców. Korzystanie z opieki zdrowotnej w ramach pakietów medycznych nie zwalnia pracownika z obowiązku zapłaty składki zdrowotnej, jest dla niego jedynie takim buforem bezpieczeństwa. Najczęściej pakiety są oferowane w kilku wariantach, od najbardziej ubogiego po rozbudowany o szereg opcji diagnostycznych. Oczywiście od tego zależy również wysokość miesięcznego abonamentu, który należy odprowadzać. W takich przypadkach najczęściej pracodawca określa zasady finansowania. Może przejąć na siebie ciężar wydatku, ale może być również taki układ, że pracownik pokrywa koszty. Trzecim modelem jest model mieszany, pracowników partycypuje w kosztach. W zależności od formy różnie będzie wyglądało rozliczenie na gruncie podatku dochodowego i ZUS.
Przychodem zleceniobiorcy na gruncie ustawy o podatku dochodowym są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przychodem z tytułu wypłaty umowy zlecenie będzie wynagrodzenie i inne świadczenia pozapłacowe, o ile takie są wypłacane.
Przychód z tytułu prywatnej opieki medycznej zleceniobiorcy znajdzie się w łącznej kwocie przychodów z działalności wykonywanej osobie. W przypadku przedsiębiorców, którzy prowadzą PKPiR kwota wypłaconego wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenie wpisywana jest do kol. 5.
Rozliczanie składek ZUS od umowy zlecenie nie jest łatwe, jeśli zleceniobiorca posiada kilka tytułów do ubezpieczeń społecznych. Na okoliczność omówienia bieżącej tematyki przyjmiemy, że są należne składki na ubezpieczenia społeczne od umowy zlecenie. W takim przypadku skoro już wcześniej zostało ustalone, że przychodem w PIT będzie wartość nieodpłatnych świadczeń, to nasuwa się konkluzja, że ten sam przychód znajdzie się również w podstawie do naliczania składek ZUS.
Z zapytaniem w sprawie ozusowania pakietów medycznych dla zleceniobiorców zwrócił się do ZUS jeden z przedsiębiorców. W tej sprawie została wydana decyzja dnia 28 września 2023 r. sygn. wniosku DI/200000/43/902/2023, decyzja nr 902/2023. Zapytanie dotyczyło składek ZUS od pakietów medycznych dla zleceniobiorców zatrudnionych w firmie. W tym przypadku zleceniobiorca partycypuje w zakupie takiego pakietu. Zasady nabywania przez zleceniobiorców usług mają być określone w przepisach wewnętrznych. Dodatkowe świadczenie, ma być w części opłacane przez zleceniobiorcę a w części przez zleceniodawcę. Usługa będzie udostępniona po cenach niższych niż detaliczne. ZUS zgodził się z przedsiębiorcą, że w części finansowanej przez zleceniodawcę nie powstanie obowiązek zapłaty składek społecznych ZUS, zarówno przez pracownika, jak i pracodawcę.
Na gruncie podatku VAT zarówno odpłatne, jak i nieodpłatne świadczenie usług jest opodatkowane. Zarówno w jednym, jak i drugim przypadku będzie miała zastosowanie taka sama stawka podatku VAT. Jednak w przypadku przekazywania pakietów medycznych pracownikom taka usługa będzie mogła korzystać ze zwolnienia w VAT (art. 43 ust. 1 pkt 19a w zw. z pkt 18 i 19 ustawy o VAT). Potwierdzają to organy podatkowe w wydawanych interpretacjach. W jednej z nich nr 0114-KDIP4-2.4012.71.2024.1.KS z dnia 02.04.2024 r. czytamy, że zwolnienie od podatku VAT usług w zakresie opieki medycznej ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Obejmuje zatem tylko świadczenia medyczne wykonywane w określonym celu (przedmiot) przez określone osoby (podmioty). W tym przypadku będą nabywane usługi medyczne w formie abonamentowej od uprawnionego podmiotu świadczącego usługi zdrowotne a następnie odsprzedawać te same usługi w formie abonamentowej np. dla swoich pracowników oraz pracowników innych firm czy członków organizacji pozarządowych. Opisane we wniosku usługi medyczne realizowane w formie sprzedaży abonamentów medycznych będą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 7.
W dzisiejszej publikacji zajęliśmy się tematem pakietów medycznych dla zleceniobiorców pod kątem ich opodatkowania i oskładkowania. Z ustawy PIT wynika, że nieodpłatne świadczenie znajdzie się w podstawie do opodatkowania, a takim właśnie jest pakiet medyczny, który jest w części finansowany przez pracodawcę. Natomiast co do składek ZUS, to jeśli z przepisów wewnętrznych dotyczących wynagrodzenia zleceniobiorców będzie wynikało, na jakich zasadach zleceniobiorca może otrzymać taki pakiet, to część finansowana przez zleceniodawcę będzie korzystała ze zwolnienia z ZUS, o ile zleceniobiorca, będzie partycypował, w kosztach benefitu. Nie ma znaczenia ile wkładu wniesie zleceniobiorca, może być to nawet przysłowiowa złotówka. W tym przypadku ważna jest znajomość Rozporządzenia w sprawie szczególnych zasad ustalania podstawy do naliczania składek społecznych, w którym opisane zostały kategorie przychodów wyłączone z tej podstawy.
W przypadku kiedy zleceniobiorca partycypuje w kosztach pakietu medycznego, nabywa go po cenach niższych niż rynkowe (dzięki takiemu rozwiązaniu składki ZUS zostają wyłączone), a benefit podlega jedynie opodatkowaniu. Dla przykładu opiszemy sytuację zleceniobiorcy, który posiada umowę zlecenia, ze wszystkimi obowiązkowymi składkami ZUS, ubezpieczeniem zdrowotnym i podatkiem. Analogiczna sytuacja występuje również przy umowach zlecenia, od których jest opłacana wyłącznie składka na ubezpieczenie zdrowotne.
Technicznie w serwisie ifirma.pl na umowie zleceniobiorcy, korzystającego z benefitu, gdzie są naliczane składki ZUS nie ma możliwości, aby wyodrębnić benefit i policzyć od niego wyłącznie zaliczkę na podatek dochodowy, bez składek ZUS. Zleceniodawca w celu poprawnego ujęcia pakietu medycznego, jako dodatkowego składnika wynagrodzenia na rachunku - dla celów technicznych, w serwisie ifirma.pl powinien dodać kolejną umowę zlecenia dla zleceniobiorcy, korzystającego z tego benefitu. Dodatkowa umowa zlecenie pozwoli na poprawne rozliczenie benefitu- bez naliczenia składek ZUS, przy jednoczesnym uwzględnieniu zaliczki na podatek dochodowy.
Pan Andrzej posiada umowę zlecenie, to jego jedyny tytuł do ubezpieczenia, w związku z tym opłaca wszystkie obowiązkowe składki ZUS. Po wybraniu opcji pokaże się widok wystawianego rachunku. Wartość finansowaną przez zleceniodawcę nalicza się w miesiącu, którego dotyczy wypłata wynagrodzenia. Dla zleceniobiorcy należy dodać dla celów technicznych, nową umowę zlecenia bez składek ZUS. Na rachunku przypisanym do tej umowy, będzie naliczony jedynie podatek od kwoty pakietu medycznego. Kwota ta stanowi różnicę pomiędzy wartością otrzymanego świadczenia, a kwotą sfinansowaną przez zleceniobiorcę. W celu stworzenia umowy należy przejść do zakładki Pracownicy ➡ Lista pracowników.
Przedmiot umowy - można wskazać np. Stawka kosztów uzyskania przychodów - należy pozostawić opcję domyślną tj. Składki ZUS - należy pozostawić opcję domyślną tj. Składka wypadkowa - należy pozostawić opcję domyślną tj. Składka na Fundusz Pracy - należy pozostawić opcję domyślną tj. Składka na Fundusz Emerytur Pomostowych - należy pozostawić opcję domyślną tj. Sposób rozliczania umowy - należy pozostawić opcję domyślną tj. Checkbox brutto, netto - należy pozostawić opcję domyślną tj.
WAŻNE ! W sytuacji kiedy pokaże się komunikat czy opodatkować umowę podatkiem zryczałtowanym, czy podatkiem na zasadach ogólnych każdorazowo należy wybrać checkbox na zasadach ogólnych.
W sytuacji kiedy przekazane pracownikowi świadczenia są finansowane w całości ze środków obrotowych firmy, podlegają one nie tylko opodatkowaniu, ale również oskładkowaniu niezależnie od wybranej formy tj. Wynagrodzenie zleceniobiorcy do wypłaty pozostaje takie samo.
Zleceniobiorca ma określone kwotowo wynagrodzenie w wysokości 5 000,zł. Pracodawca finansuje w całości pakiet medyczny, następuje zwiększenie rachunku o całkowity koszt pakietu w kwocie netto 100 zł, a wartość pakietu należy ubruttowić (netto powiększyć o składki ZUS I podatek) i w rachunku ubruttowioną kwotę wprowadzić w pozycji wynagrodzenie brutto. W celu ubruttowienia kwoty można w serwisie w taki sposób manewrować kwotą brutto na rachunku zleceniobiorcy, by po wprowadzeniu kwoty netto pakietu medycznego w polu Potrącenia, kwota do wypłaty na rachunku pracownika pozostała bez zmian lub można skorzystać z kalkulatora.
Wartość finansowaną przez zleceniodawcę nalicza się w miesiącu, którego dotyczy wypłata wynagrodzenia. Standardowe wynagrodzenie brutto zleceniobiorcy bez uwzględnienia pakietu medycznego wynosi 5000 zł, a wynagrodzenie do wypłaty 3611,67 zł. Zleceniobiorca ma określone kwotowo wynagrodzenie w wysokości 5000,00 zł. Po wybraniu opcji pokaże się widok wystawianego rachunku. Dla ułatwienia obliczeń ubruttowienia można skorzystać z kalkulatora. Kalkulatory do ubruttowienia są dostępne w internecie.
Prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej często wiąże się z pracą w domu lub w trybie mobilnym. Internet - zarówno stacjonarny, jak i mobilny - staje się wówczas niezbędnym narzędziem pracy. Wielu przedsiębiorców zastanawia się jednak, czy i w jaki sposób można rozliczyć prywatny abonament internetowy w kosztach firmy. Zagadnienie to dotyczy zarówno podatku dochodowego (PIT), jak i podatku VAT, a dodatkowo istnieje możliwość skorzystania z tzw. ulgi na internet. W artykule wyjaśniamy, jakie warunki trzeba spełnić, jak udokumentować wydatki oraz jakie błędy najczęściej popełniają przedsiębiorcy.
Podstawa prawna: art. 22 ust. Gdy łącze służy również do celów prywatnych, nie można zaliczyć w koszty 100% wydatku. Należy ustalić racjonalną proporcję - na przykład w oparciu o czas pracy online, liczbę urządzeń wykorzystywanych w działalności czy pakiet danych - i do KPiR wpisać jedynie część odpowiadającą użytkom firmowym. Choć takie podejście znajduje potwierdzenie w interpretacjach podatkowych i opracowaniach praktycznych, warto pamiętać, że stanowisko organów podatkowych bywa niejednolite. Przykład z praktyki (interpretacja KIS z dnia 4 kwietnia 2025 r.): programista wykazał, że ok. 66% zużycia internetu przypada na działalność - organ zgodził się na zaliczenie 66% abonamentu do kosztów. Najlepiej, gdy umowa i faktury są na dane firmowe z NIP. Odliczasz tylko część przypadającą na internet - rachunek powinien wyodrębniać kwotę za usługę internetu. Ryczałtowcy nie rozliczają kosztów w ogóle, więc abonamentu nie wpiszesz w KPiR.
Niezależnie od ujęcia w kosztach/VAT, istnieje ulga na internet w PIT. przy pakietach przypisujesz koszt do internetu na podstawie danych z faktury lub wewnętrznej kalkulacji (np. wybierz metodę racjonalną dla Twojej działalności (np. udział czasu pracy online vs. Taka dokumentacja była akceptowana w świeżych interpretacjach podatkowych. Należy jednak pamiętać, że stanowisko organów podatkowych bywa niejednolite.
Rozliczanie prywatnego internetu wykorzystywanego w jednoosobowej działalności gospodarczej jest możliwe, ale wymaga zachowania odpowiedniej ostrożności. Kluczowe jest ustalenie racjonalnej proporcji między użytkiem prywatnym a firmowym, właściwe udokumentowanie wydatków oraz konsekwentne stosowanie tej samej metody w PIT i VAT. Jednocześnie należy mieć świadomość, że stanowisko organów podatkowych w praktyce bywa niejednolite. Dlatego, jeżeli chcesz mieć pełną pewność co do prawidłowości rozliczeń w swojej sytuacji, najlepiej rozważyć złożenie wniosku o interpretację indywidualną do Krajowej Informacji Skarbowej.
Jednocześnie wskazujemy, że zgodnie z regulaminem E-punktu konsultacyjnego, udzielane porady dotyczą informacji o aktualnym stanie prawnym, obejmują prawo pracy, prawo w Internecie, prawo działalności gospodarczej oraz start - upy. Porady udzielane w ramach e-punktu konsultacyjnego nie obejmują swym zakresem przepisów prawa podatkowego.
Praca zdalna cieszy się sporym zainteresowaniem wśród pracowników wielu branż nie tylko dlatego, że pozwala wykonywać obowiązki z własnego domu. To także okazja do tego, by udać się w podróż - nad morze, w góry czy pobliskie jeziora - i pracować w wyjątkowych okolicznościach. Usługa internet na kartę bez limitu sprawdza się bardzo dobrze u osób, które cenią sobie elastyczność i brak długoterminowych umów, co ma miejsce w przypadku połączenia stacjonarnego. Pozwala zachować pełną kontrolę nad wydatkami, ponieważ płaci się tylko wtedy, gdy potrzebuje się dostępu do sieci. Oczywiście, aby podnieść jeszcze poziom wygody, można skorzystać z pakietów cyklicznych, odnawiających się automatycznie. Taka opcja świetnie sprawdza się u studentów czy osób, które często podróżują - m.in. w celu pracy zdalnej z różnych ciekawych miejsc. Sporym atutem takiego rozwiązania jest także łatwość aktywacji. Kartę można kupić na stacji benzynowej, w sklepie spożywczym, kiosku czy salonie Play. Usługą da się łatwo zarządzać poprzez aplikację mobilną.
Internet bez limitu ma tę zaletę, że zawsze pozwala na dostęp do sieci, nawet u bardzo aktywnych użytkowników. Zazwyczaj oferta obejmuje kilkaset GB internetu na miesiąc, więc trudno wyczerpać cały pakiet. Jeśli jednak tak się stanie, sieć nadal działa, lecz z nieco mniejszą prędkością. Praca zdalna z internetem na kartę jest możliwa, ale trzeba wziąć pod uwagę swoje potrzeby względem sieci, by wybrać odpowiedni pakiet. Należy się zastanowić przede wszystkim nad liczbą dostępnych GB do zużycia, a także sprawdzić, czy w miejscach, w jakich planuje się korzystać z sieci, jest odpowiedni zasięg. To ważne szczególnie u osób planujących korzystanie z 5G, ale nie tylko. To rozwiązanie odpowiednie przede wszystkim dla osób, które często zmieniają miejsce pobytu, np. Internet na kartę bez limitu bywa bardzo opłacalny, ale wszystko zależy od odpowiedniego dopasowania pakietu do swoich potrzeb. Taka usługa okazuje się szczególnie dobra dla osób, które cenią sobie elastyczność i brak terminowych zobowiązań. Dzięki temu, że nie podpisuje się długoterminowej umowy, można zrezygnować z oferty np. To także opłacalne rozwiązanie dla osób, które chcą pracować zdalnie w podróży przez określony czas. Nie muszą wiązać się z operatorem umową na 2 czy 3 lata, lecz dopasowują usługę do swoich bieżących potrzeb. Pakiety bez limitu pozwalają cieszyć się stabilnym połączeniem nawet podczas bardzo intensywnego użytkowania. Internet na kartę bez limitu w przeciwieństwie np. do internetu światłowodowego pozwala na pracę z dowolnego miejsca, do którego dociera zasięg telefonii komórkowej. To świetne rozwiązanie nie tylko dla osób pracujących z dala od domu, ale również tych pragnących na czas lata przenieść swoje biuro do własnej altany czy na taras, gdzie nie sięga klasyczne Wi-Fi. brak umowy - nie trzeba wiązać się z operatorem na kilka lat, więc opcja ta sprawdzi się m.in. Internet na kartę bez limitu to opłacalne rozwiązanie dla osób pracujących zdalnie. Pozwala korzystać ze stabilnego połączenia o świetnej prędkości bez długoterminowych zobowiązań. Warto zapoznać się z dostępnymi pakietami, by wybrać coś dla siebie.
Od 2 lutego 2022 roku obowiązują przepisy Ustawy z dnia 26 stycznia 2022 roku o zmianie ustawy o transporcie drogowym, ustawy o czasie pracy kierowców oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r. poz. 209) zmieniające m.in. zasady ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne kierowców wykonujących zadania służbowe w zakresie przewozów międzynarodowych (tzw. pakiet mobilności). Problem stosowania tych regulacji nie tylko do pracowników, lecz również do zleceniobiorców był przedmiotem interpretacji indywidualnej przedstawionej w piśmie Centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 26 sierpnia 2022 roku, WPI/200000/43/941/2022. ZUS zajął niżej omówione stanowisko.
Pakiet mobilności - ZMIANA! Jest wyrok - kluczowy przepis NIEWAŻNY!
Rozliczanie kierowców będących pracownikami. Nie ulega wątpliwości, że do kierowców wykonujących swój zawód w ramach stosunku pracy stosuje się art. 21b Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o czasie pracy kierowców (Dz.U. z 2022 r., poz. 1473), który stanowi, że kierowca wykonujący zadania służbowe w ramach międzynarodowych przewozów drogowych nie jest w podróży służbowej w rozumieniu art. 775 § 1 Kodeksu pracy. Do takiego kierowcy, w zakresie ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, należy stosować przepisy wydane na podstawie art. 21 Ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2022 r., poz. 1009, 1079 i 1115) dotyczące pracowników zatrudnionych za granicą u polskich pracodawców. Mowa jest tu o Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 roku w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. z 2017 r., poz. 1949 ze zm.) - dalej „rozporządzenie składkowe”.
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia składkowego podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe nie stanowi część wynagrodzenia pracowników, których przychód jest wyższy niż przeciętne wynagrodzenie, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zatrudnionych za granicą u polskich pracodawców, z wyłączeniem osób wymienionych w art. 18 ust. 12 tej ustawy (czyli członków służby zagranicznej) - w wysokości równowartości diety przysługującej z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, za każdy dzień pobytu, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, z tym zastrzeżeniem, że tak ustalony miesięczny przychód tych osób stanowiący podstawę wymiaru składek nie może być niższy od kwoty przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy.
W 2023 roku przeciętne wynagrodzenie, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, wynosi 6935 zł (obwieszczenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 13 października 2022 roku w sprawie kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w roku 2023 oraz przyjętej do jej ustalenia kwoty prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia - MP z 2022 r., poz. 1014).
Wysokości diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju określono w załączniku do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 167 ze zm.).
Przepis, który stracił zastosowanie. W związku z tym, że kierowca wykonujący zadania służbowe w ramach międzynarodowych przewozów drogowych nie jest w podróży służbowej, nie stosuje się do niego § 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia składkowego, który orzeka, że podstawy składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe nie stanowią diety i innych należności z tytułu podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju. Chociaż wspomniany przepis odwołuje się do tego samego rozporządzenia, co § 2 ust. 1 pkt 16, to różni się od niego przyjętym algorytmem rozliczenia.
Oskładkowanie zleceniobiorców. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.
Wedle art. 18 ust. 1, 3 i 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy, stanowi uzyskany z tytułu wykonywanej umowy przychód w rozumieniu przepisów Ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.), jeżeli w umowie agencyjnej lub umowie zleceniu albo w innej umowie o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, określono odpłatność za jej wykonywanie kwotowo, w kwotowej lub akordowej stawce godzinowej bądź prowizyjnie.
Ponadto w myśl art. 20 ust. Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia składkowego przywołany wyżej przepis § 2 ust. 1 pkt 16 tego rozporządzenia, odnoszący się do pracowników, ma odpowiednie zastosowanie do zleceniobiorców. Jak bowiem stanowi § 5 ust. 2 rozporządzenia, przepisy § 2-4 stosuje się odpowiednio przy ustalaniu podstawy wymiaru składek m.in. osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.
Do kierowców wykonujących zadania służbowe w ramach międzynarodowych przewozów drogowych - zatrudnionych zarówno w ramach stosunku pracy, jak i umowy zlecenia - nie ma więc zastosowania wspomniany wyżej § 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia składkowego, lecz § 2 ust. 1 pkt 16.
Z wyjaśnień ZUS-u: „Do kierowcy zleceniobiorcy wykonującego pracę na podstawie umowy zlecenia albo umowy o świadczenie usług należy stosować analogiczne zasady jak wobec kierowcy pracownika. Czyli płatnik ustala podstawę wymiaru składek w następujący sposób: ustala przychód zleceniobiorcy w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych za dany miesiąc - w tym celu bierze pod uwagę łączny przychód, jaki uzyskał zleceniobiorca za pracę wykonywaną na terenie Polski, jak i za granicą (zleceniodawca bierze pod uwagę wszystkie wypłaty stanowiące podstawę wymiaru składek, dokonane lub postawione do Twojej dyspozycji od pierwszego do ostatniego dnia miesiąca bez względu na okres, za jaki przysługują; nie uwzględnia się natomiast zasiłków z ubezpieczeń społecznych oraz przychodów wymienionych w rozporządzeniu szczególnym, bez stosowania wyłączenia dotyczącego należności z tytułu podróży służbowych w przypadku, gdy zleceniobiorca uzyskuje przychód wyższy niż prognozowane przeciętne wynagrodzenia - pomniejsza przychód o równowartość diety przysługującej z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, za każdy dzień pobytu, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju; porównuje otrzymaną kwotę z kwotą prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia; porównania dokonuje zawsze do pełnej kwoty prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia; jeśli kwota przychodu po odjęciu równowartości diet będzie niższa niż prognozowane przeciętne wynagrodzenie - podstawę wymiaru składek będzie stanowić kwota prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia” [www.zus.pl].
Przykład 1. Kierowca zatrudniony w ramach umowy zlecenia wykonuje przewóz do Belgii. Przebywał tam przez trzy doby. Kierowca otrzymał wynagrodzenie w kwocie 8000 zł, czyli w wysokości, która przekracza kwotę przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia (6935 zł). Zatem podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne tego kierowcy nie będzie stanowiła ta część przychodu, która stanowi równowartość diet przysługujących za każdy dzień pobytu na terenie Belgii, tj. 165 EUR (3 x 55 EUR).
Przykład 2. Jeżeli przyjęlibyśmy, że kierowca z przykładu 1. otrzymałby wynagrodzenie niższe lub równe kwocie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, to podstawę wymiaru składek należy ustalić na zasadach ogólnych.
Na umowę zlecenie nie jest ściśle określona liczba godzin pracy kierowcy przez prawo, tak jak w przypadku umowy o pracę, gdzie istnieją wyraźne ograniczenia czasu pracy. W przypadku umowy zlecenie, kluczowe jest wykonanie zleconych zadań, a nie ilość godzin pracy. Jednakże, mimo że umowa zlecenie nie podlega bezpośrednio przepisom Kodeksu Pracy. Kierowcy wykonujący transport drogowy muszą przestrzegać odpowiednich przepisów dotyczących czasu pracy, czasu jazdy, przerw oraz okresów odpoczynku określonych w przepisach dotyczących transportu drogowego, takich jak Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 lub Umowa AETR. Warto zaznaczyć, że choć kierowca na umowę zlecenie może teoretycznie pracować dowolną liczbę godzin.
Dla zleceniobiorcy głównymi zaletami jest opcja zakończenia umowy w dowolnym momencie. Przy czym, jeśli warunki nie określają inaczej oraz niezobowiązanie do płacenia składek na ubezpieczenie chorobowe. Przekłada się to na wyższe wynagrodzenie netto dla zleceniobiorcy. Z kolei dla zleceniodawcy jest to zdecydowanie tańsza forma zatrudnienia. Z drugiej jednak strony, zleceniodawca również może wypowiedzieć umowę w dowolnym momencie, jeśli umowa nie zawiera okresu wypowiedzenia.
Umowa zlecenie jest umową o charakterze cywilnoprawnym, co oznacza, że nie podlega ona przepisom kodeksu pracy. Dotyczącym m.in. ochrony wynagrodzenia, prawa do urlopu i dni wolnych. Wiąże się to również z brakiem świadczeń gwarancyjnych, na przykład za okres przestoju. Podobnie dotyczy to choroby czy urlopu macierzyńskiego.
Wynagrodzenia za czas pracy, metody weryfikacji ilości przepracowanych godzin oraz dokładne prowadzenie pisemnej ewidencji tego czasu jest istotne zarówno dla osób zlecających, jak i wykonujących zlecenie na podstawie stosunku pracy. Pomimo że umowa zlecenie nie określa stałego wymiaru godzin pracy, istnieje konieczność rejestrowania czasu pracy zleceniobiorcy. To wymaganie wynika z praw dotyczących minimalnej stawki godzinowej, co zapewnia zleceniobiorcom gwarancję otrzymania przynajmniej minimalnego wynagrodzenia za wykonaną pracę. Dokładne ewidencjonowanie każdej godziny pracy pozwala na weryfikację, czy wynagrodzenie z umowy zlecenia nie jest niższe niż minimalna stawka godzinowa. Rejestracja czasu pracy w przypadku umowy zlecenia jest również użyteczna podczas kontroli. Wdrożenie minimalnej stawki godzinowej przybliża umowy zlecenie do umów o pracę, które charakteryzują się ustalonym minimalnym wynagrodzeniem miesięcznym. Jednak minimalna stawka godzinowa to jedyna formalna cecha wspólna dla obu typów umów. Prawo jasno zakazuje zastępowania umów o pracę umowami zlecenia. Ocena relacji pomiędzy stronami opiera się nie tylko na treści umowy, ale również na faktycznym sposobie wykonywania pracy. Jeśli warunki pracy przypominają stosunek zatrudnienia, umowa cywilnoprawna może zostać uznana za umowę o pracę. Wiąże się to z odpowiedzialnością prawną i możliwością nałożenia grzywny. W takim przypadku, pracodawcy mogą również stanąć przed potencjalnymi roszczeniami pracowniczymi, np. w przypadku niezgodnego z prawem rozwiązania umowy.
W kontekście prawnym, właściciel firmy ma faktycznie możliwość zatrudnienia kierowcy na podstawie umowy zlecenia, co jest uznawane za formę umowy cywilnoprawnej. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, kierowca zatrudniony w ten sposób uzyskuje prawa i obowiązki wyłącznie określone w treści zawartej umowy. Warto podkreślić, że regulacje dotyczące czasu pracy takich kierowców także podlegają zasadom ustalonym w umowie. Aczkolwiek muszą być zgodne z ogólnymi przepisami, w szczególności z normami dotyczącymi bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Stawka minimalna za godzinę pracy na umowie zlecenie jest powiązana z aktualną kwotą minimalnego wynagrodzenia ustalanego na dany rok. W rezultacie, wartość stawki godzinowej na umowie zlecenie rośnie w miarę podwyższania płacy minimalnej. Począwszy od 1 stycznia 2024 roku, minimalne wynagrodzenie w Polsce zostało zwiększone do kwoty 4242 zł brutto. Kolejna podwyżka zaplanowana jest na 1 lipca 2024 roku, kiedy to minimalne wynagrodzenie wzrośnie do 4300 zł brutto. Te zmiany oznaczają wzrost minimalnego wynagrodzenia o 752 zł i 700 zł w porównaniu do wartości z 2023 roku. Co więcej, minimalna stawka za godzinę pracy na podstawie umów cywilnoprawnych od nowego roku wynosi 27,70 zł/godz.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody ze stosunku pracy oraz umowy zlecenia, o których mowa art.13 pkt.
Jeśli chcesz wiedzieć więcej na temat wirtualnych diet dla kierowców.
tags: #umowa #zlecenie #a #pakiet #internetu